ระหว่างที่เหล่าขุนนางกำลังเตรียมการสำหรับสงครามกันอย่างเร่งรีบ แรนดอล์ฟกลับจมอยู่กับความคิด พลางวางแผนยุทธวิธีอย่างเคร่งเครียด
“ท้ายที่สุดแล้ว คำตอบก็ยังคงเป็นการโจมตีทะลวงตรงกลาง เราใช้กำลังทั้งหมดพุ่งเข้าไปลึกที่สุดและสร้างความโกลาหลในกองทัพศัตรู วิธีนี้จะทำให้ข้าศึกแตกกระเจิงแน่นอน”
กองทัพเพอร์เดียมเคยประสบความสำเร็จมาแล้วกับกลยุทธ์นี้ในศึกที่ชายแดนทางเหนือ
“มันยากตรงไหนกัน? ข้ากับพี่ชายก็แค่ฆ่าทุกคนที่ขวางหน้า แค่นั้นก็จบ มันต้องได้ผลแน่!”
ซวอลเตอร์และแรนดอล์ฟซึ่งเป็นอัศวินระดับสูงต่างมั่นใจในความแข็งแกร่งของตนเอง
แน่นอนว่าฝ่ายศัตรูเองก็อาจมีอัศวินฝีมือฉกาจอยู่เช่นกัน แต่แรนดอล์ฟจงใจลบความคิดนั้นออกจากหัวไป
ด้วยความเสียเปรียบทางด้านจำนวนคน เพอร์เดียมมีทางเลือกในเชิงยุทธวิธีไม่มากนัก การโจมตีเต็มกำลังจึงเป็นวิธีเดียวที่ดูจะเป็นไปได้
โดยปกติ ซวอลเตอร์จะเป็นผู้วางแผนและบัญชาการรบ แต่ครั้งนี้แรนดอล์ฟมั่นใจว่ายุทธวิธีของเขาจะต้องถูกนำมาใช้
“สมรภูมิที่เหมาะสมที่สุดจะอยู่ที่ไหนนะ? ข้าคงต้องปรึกษากับพี่ชาย และในส่วนของรูปขบวน…”
ขณะที่เขากำลังพิจารณาการจัดทัพและการแบ่งกองกำลัง ความคิดของเขาก็วกไปที่กองทหารรับจ้างของกิสเลน
“โชคดีที่นายน้อยเป็นคนคุมกองทหารรับจ้าง”
ในสถานการณ์ที่แม้แต่ทหารหนึ่งนายก็มีค่ามาก การที่มีกองทหารรับจ้างของกิสเลนมาช่วยถือว่าเป็นทรัพยากรที่สำคัญ
