สิ่งเดียวที่พอจะช่วยให้พวกเขาไม่เป็นที่จับตามองมากนักก็คือ ทุกคนในกลุ่มสวมชุดคลุมสีดำปกปิดตัวตนไว้
โฮเมิร์นที่มองสลับระหว่างกิสเลนและอัลฟอยถามด้วยความสงสัย
“คนพวกนี้เป็นใครกัน?”
“พวกเขาคือทหารรับจ้างที่ข้าจ้างมา”
“ทหารรับจ้าง…ในชุดคลุมดำ? แล้วรถม้าหรูหรานั่น…”
โฮเมิร์นมองไปที่กลุ่มคนในชุดคลุมดำและรถม้าอีกครั้งก่อนจะส่ายหัว
“เอาเถอะ สนุกกับสงครามเด็กเล่นของท่านไปก็แล้วกัน ดูท่าว่าจะสนุกไม่น้อย”
เมื่อโฮเมิร์นเดินโซเซกลับเข้าไปในปราสาท ราวกับว่าเขากลัวว่าหากอยู่ต่ออีกเพียงครู่เดียว เขาอาจล้มลงเพราะความหงุดหงิดที่ท่วมท้น
กิสเลนไหวไหล่อย่างไม่ใส่ใจ ก่อนจะหันไปหาวาเนสซา ซึ่งยืนอยู่อย่างเก้ๆ กังๆ อยู่ด้านหลังนักเวทย์
“เจ้ามาถึงโดยปลอดภัยดีใช่ไหม? ไม่มีปัญหาอะไรระหว่างทางใช่หรือเปล่า?”
“ม-ไม่มีเลยค่ะ ท่านลอร์ด ทุกอย่างเรียบร้อยดี…”วาเนสซาตอบเสียงเบา
“แล้วมีใครรังแกเจ้าหรือเปล่า?”
“ม-ไม่มีค่ะ ไม่มีใครรบกวนเลย…”
“ดีมาก งั้นไปกันเถอะ”
ขณะที่นักเวทย์ปีนกลับขึ้นรถม้าเพื่อเดินทางต่อ กิสเลนนำทหารรับจ้างผ่านกำแพงปราสาทชั้นนอกเข้าไปยังตัวปราสาท
เมื่อมาถึงปราสาท กิสเลนสั่งเบลินดาให้จัดการดูแลที่พักสำหรับนักเวทย์
“เบลินดา จัดหาห้องพักให้พวกนักเวทย์ที ส่วนข้าจะไปจัดการเรื่องที่พักของทหารรับจ้างเอง”
“รับทราบค่ะ ข้าจะจัดการให้ และอาจใช้โอกาสนี้ตรวจสอบสิ่งต่างๆ เพิ่มเติมด้วย”
