ความบ้าคลั่งของวาเนสซ่านั้นมีสาเหตุหลักมาจากการฝึกฝนเทคนิคเพาะบ่มมานาที่ไม่ถูกต้อง แต่บาดแผลทางอารมณ์ที่โลกภายนอกมอบให้เธอก็เป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้เกิดสภาพเช่นนี้
ความเคียดแค้นที่หมักหมมในหัวใจของเธอผสมผสานกับความบกพร่องในการเพาะบ่มมานา จนในที่สุดมันก็ปะทุขึ้นมา
แม้แต่นักรบเอง ในช่วงเวลาฝึกฝน ยังมีบางคนที่ล้มเหลวจากปีศาจภายในลักษณะนี้เช่นกัน
‘แต่ชีวิตครั้งนี้จะไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว’
กิสเลนตัดสินใจจะสอนเทคนิคการเพาะบ่มมานาที่ถูกต้องให้เธอ พร้อมกับชี้นำเส้นทางที่เหมาะสม
หากวาเนสซ่าสามารถใช้พรสวรรค์ของเธอได้อย่างเต็มที่ เธอจะกลายเป็นทรัพยากรที่สำคัญในสงครามครั้งหน้า
ถึงแม้เวลาจะเหลือไม่มากพอให้เธอสะสมมานาได้ในปริมาณที่ต้องการ กิสเลนก็ได้เตรียมแผนรับมือไว้แล้ว
‘ข้าจะไม่ยอมให้มันเกิดขึ้นอีก’
เขามุ่งมั่นที่จะพาเธอไปด้วย แม้ว่าจะต้องใช้กำลังบังคับก็ตาม แต่ไม่ใช่ว่ากิสเลนจะชอบใช้คำขู่เลย
หลังจากบรรลุเป้าหมายที่หอคอยเวทมนตร์สการ์เลตแล้ว กิสเลนก็รู้สึกพึงพอใจอย่างยิ่ง เขายิ้มออกมาด้วยความพอใจและกล่าวว่า
“เมื่อทุกอย่างตกลงกันเรียบร้อยแล้ว ข้าคงต้องขอตัวกลับก่อน ข้าจะนำรูนสโตนมาให้หลังจากจัดการทุกอย่างในเขตแดนของข้าเสร็จสิ้น”
เมื่อได้ยินคำพูดนั้น เจ้าผู้ครองหอคอยและเหล่าผู้อาวุโสต่างก็ปิดบังความโล่งใจของพวกตนไม่อยู่
พวกเขาดีใจเหลือเกินที่ชายผู้น่ารำคาญคนนี้กำลังจะจากไปในที่สุด
