วาเนสซ่าก้มหน้านิ่ง ไม่มีคำตอบใด ๆ จากเธอ เพราะยังไงความเห็นของเธอก็ไม่สำคัญสำหรับคนเหล่านี้อยู่แล้ว สิ่งเดียวที่เธอหวังคือจะมีโอกาสได้ถามกิสเลนในภายหลังว่าเธอจะสามารถศึกษาวิชาเวทมนตร์ต่อได้หรือไม่
‘อืม… เจ้ายังคงอ่อนโยนไม่เปลี่ยน ไม่ต่างจากตอนนั้นเลย’
ขณะที่กิสเลนจ้องมองวาเนสซ่า ความทรงจำเก่า ๆ ผุดขึ้นมาในหัวของเขา
‘พวกนั้นเรียกเธอว่าคนโง่หรือพวกกินแรง… พวกเขาไม่รู้เลยจริง ๆ เธอคือตัวตนที่มีพรสวรรค์ที่สุดที่หอคอยนี้เคยมีมา แม้ว่าเธอจะเป็นอัจฉริยะที่ล้มเหลวก็เถอะ’
วาเนสซ่าคือเหตุผลที่แท้จริงที่ทำให้กิสเลนมาหาหอคอยเวทมนตร์สการ์เลตในครั้งนี้
แน่นอนว่า การรีดเค้นผลประโยชน์จากหอคอยได้มากมายถือเป็นโบนัสสำคัญ แต่ถ้าไม่มีวาเนสซ่าอยู่ที่นี่ เขาคงไม่เสียเวลามาไกลถึงเพียงนี้
ด้วยกำลังที่มีอย่างจำกัด กิสเลนต้องการไพ่ตาย บางสิ่งที่จะพลิกสถานการณ์ได้ในยามวิกฤต
และเขามั่นใจว่าวาเนสซ่าคือไพ่นั้น ต่อให้เธอปฏิเสธ เขาก็มีแผนที่จะบังคับให้เธอไปกับเขาอยู่แล้ว
‘ปล่อยเธอไว้ที่นี่จะนำไปสู่หายนะ… สำหรับทุกคน’
กิสเลนไม่ได้โกหกเธอ และคำพูดของเขาไม่ใช่คำขู่ มันคือความจริง
ถ้าวาเนสซ่าอยู่ที่หอคอยต่อไป ไม่เพียงแต่เธอจะนำอันตรายมาสู่ตัวเอง แต่ยังจะทำให้ผู้คนอีกนับไม่ถ้วนต้องตกอยู่ในหายนะ
หากปล่อยเธอไว้โดยไม่ได้รับการควบคุม เธอจะกลายเป็นฆาตกรหมู่ที่ไม่มีใครสามารถหยุดยั้งได้
