“ไม่ล่ะ ข้ามีงานอีกมากที่ต้องจัดการ เอาไว้คราวหน้าข้าจะมาเที่ยวชมเมืองอย่างจริงจัง”
ใบหน้าของฮิวเบิร์ตพลันสว่างขึ้นทันที เขาตอบกลับอย่างรวดเร็วราวกับกลัวว่ากิสเลนจะเปลี่ยนใจ
“ใช่ ๆ แน่นอน ท่านดยุคไม่ควรทิ้งเขตแดนนานเกินไป เงินได้เตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว ท่านสามารถตรวจสอบได้ และจอมเวทของเราจะถูกส่งไปภายหลัง”
ตามแผนที่ตกลงกันไว้ จอมเวทจะเดินทางไปทีละกลุ่มและจะไปถึงเขตแดนของกิสเลนแยกกัน เพื่อหลีกเลี่ยงข่าวลือที่ว่าเขานำจอมเวทจากหอคอยเวทมนตร์สการ์เลตไป
กิสเลนเน้นย้ำกับฮิวเบิร์ตอีกครั้ง
“ดูแลให้แน่ใจว่าวาเนสซ่าจะเดินทางถึงเขตแดนของข้าอย่างปลอดภัย ดูแลเธอให้ดีจนกว่าจะถึง เธอคือจอมเวทประจำตัวของข้าแล้ว จะให้เกิดอันตรายไม่ได้เด็ดขาด”
“แน่นอน! เราจะดูแลเธอเหมือนแขกผู้มีเกียรติ ท่านวางใจได้เลย”ฮิวเบิร์ตตอบด้วยน้ำเสียงกระตือรือร้นเกินจริง
กิสเลนเดินเข้าหาวาเนสซ่าและพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
“ข้าอยากเดินทางไปพร้อมกับเจ้า แต่ทำไม่ได้ ระวังตัวด้วยระหว่างทาง”
“เจ้าค่ะ ท่านลอร์ด”วาเนสซ่าตอบด้วยสีหน้าหม่นหมอง กิสเลนจึงพูดย้ำอีกครั้ง
“ถ้ามีใครมารบกวนเจ้า บอกข้าทันที อย่าปล่อยให้มันค้างคาใจ เพราะถ้าปล่อยไว้ มันจะนำไปสู่ปัญหา เข้าใจไหม?”
วาเนสซ่ายังไม่เข้าใจคำพูดของเขาอย่างถ่องแท้ แต่เธอก็พยักหน้าตอบ
“เจ้าค่ะ ข้าเข้าใจ”
กิสเลนตบไหล่เธอเบา ๆ อย่างปลอบโยนสองสามครั้ง ก่อนจะหันหลังเดินจากไป
