สุดท้าย เคาร์อาร์ไม่ได้สนใจว่าใครจะถูกเลือกเป็นนักเวทส่วนตัวหรือว่าการเจรจาจะทำให้เกิดการสูญเสียอะไร เขาเพียงแค่สงสัยถึงแผนของกิสเลน แม้เขาจะรู้ว่ากิสเลนไม่ได้มีหน้าที่ต้องอธิบายอะไรให้เขาฟัง
ถึงอย่างนั้นก็ยังมีบางสิ่งที่เขาจำเป็นต้องได้รับคำชี้แจง
“นายท่าน เรื่องนี้มันเกี่ยวกับการเตรียมพร้อมสำหรับสงครามดินแดนจริงหรือ?”
“ใช่แล้ว การเตรียมตัวไว้ไม่เสียหาย” กิสเลนตอบ
“การซ่อนที่มาของนักเวทจากหอคอยนั้นเข้าใจได้ แต่การประกาศอย่างเปิดเผยว่าเราได้จ้างนักเวทรับจ้างอย่างน้อยก็น่าจะช่วยได้ไม่ใช่หรือ? หากเราแสดงให้เห็นว่าเราฝึกกองทัพพร้อมด้วยรูนสโตน มันอาจช่วยข่มขวัญไม่ให้ใครกล้าบุกเรา”
ข้อเสนอของเคาอาร์มีเหตุผล บางครั้งการแสดงพลังให้เห็นชัดเจนอาจช่วยป้องกันไม่ให้เกิดสงครามได้ตั้งแต่แรก
แต่ตรรกะนั้นใช้ไม่ได้ในสถานการณ์นี้
ตระกูลเดลฟีนจะบุกเพอร์เดียมไม่ว่าด้วยเหตุผลใดก็ตาม การมีนักเวทจ้างวานเพียงไม่กี่คนคงไม่อาจข่มขวัญพวกเขาได้ ตรงกันข้าม พวกเขาอาจหัวเราะเยาะเสียด้วยซ้ำ
เพอร์เดียมยังอ่อนแอในทุกด้าน ดังนั้นหนทางเดียวที่จะชนะได้คือต้องเก็บซ่อนกำลังที่แท้จริงไว้
“ตอนนี้ ข้าอยากเก็บกำลังของเราไว้ก่อน เจ้าเองก็ต้องเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับด้วย เคาอาร์”
