‘ฮึ่ม เธอแทบจะไม่สามารถสัมผัสพลังเวทได้ด้วยซ้ำ เรียกว่านักเวทยังลำบาก’
‘สงสัยคงหลงเสน่ห์นางตอนพักอยู่ที่นี่นั่นแหละ น่าสมเพชนัก’
วาเนสซ่าศิษย์ที่กิสเลนขอไว้ ได้ใช้ชีวิตอย่างโดดเดี่ยวมาตลอดนับตั้งแต่การเสียชีวิตของอาจารย์ของเธอ
แม้ว่าหอคอยจะมอบที่พักพิงให้เธอ แต่ก็ไม่มีใครต้องการรับเธอเป็นศิษย์ เนื่องจากเธอขาดพรสวรรค์โดยสิ้นเชิง
เธอไม่มีความสามารถในการเข้าถึงเวทมนตร์ และไม่สามารถสัมผัสพลังมานาได้แม้แต่น้อย
ดังนั้นแทนที่จะขับไล่เธอออกไปซึ่งจะทำให้ชื่อเสียงของหอคอยมัวหมอง พวกเขาจึงใช้งานเธอในฐานะคนรับใช้แทน
ฮิวเบิร์ต และเหล่าผู้อาวุโสแอบเย้ยหยันกิสเลนในใจที่เลือกเด็กสาวไร้ค่าเช่นนี้ แต่พวกเขาไม่ได้แสดงความคิดนั้นออกมา
เพราะหากกิสเลนรู้สึกไม่พอใจและจากไป พวกเขาก็จะอดได้รูนสโตน
“เช่นนั้น โปรดรอสักครู่ ข้าจะไปพานักเวทมาให้ทันที”
เหล่าผู้อาวุโสรีบเร่งไปจัดการรวบรวมนักเวท ปล่อยให้กิสเลนอยู่ลำพังในห้อง
รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความหมายค่อย ๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา
ถึงเวลาสรุปส่วนที่สำคัญที่สุดของข้อตกลงนี้แล้ว
