เหล่าเจ้าหอคอยและผู้อาวุโสทั้งห้าพากันรีบลงมาพบกิสเลนทั้งที่โดยปกติแล้วพวกเขาคงไม่แม้แต่จะขยับตัว หากไม่ได้เกี่ยวข้องกับเรื่องที่กระทบต่อศักดิ์ศรีของพวกเขา
แต่สถานการณ์ในตอนนี้เร่งด่วนเกินกว่าจะถือยศถาบรรดาศักดิ์
อย่างไรก็ตาม เมื่อฮิวเบิร์ตเดินทางมาถึงโถงด้านล่าง เขากลับไม่แสดงท่าทีกระวนกระวายเลยแม้แต่น้อย เขากลับเดินเข้าหากิสเลนอย่างช้า ๆ ด้วยท่าทีสง่างาม
‘แม้ในสถานการณ์เช่นนี้ ข้าก็ต้องรักษาภาพลักษณ์ของข้าไว้’
ฮิวเบิร์ตเชิดหน้าขึ้นพลางกล่าวทักทายกิสเลน
“เจ้าเป็นผู้ที่มาขายรูนสโตนใช่ไหม? ข้าคือฮิวเบิร์ต เจ้าหอคอยเวทมนตร์สการ์เลต และจอมเวทวงเวทที่หก”
จอมเวทวงเวทที่หกได้รับการยกย่องเทียบเท่าขุนนางชั้นสูง หรือแม้แต่เคานต์ในทุกประเทศ
นอกจากนี้ การเป็นเจ้าหอคอยเวทมนตร์สการ์เลตยังถือว่าเป็นตำแหน่งที่มีเกียรติและมีอำนาจในตัว
กิสเลนรับมือกับท่าทีเย่อหยิ่งของฮิวเบิร์ตอย่างไม่สะทกสะท้าน
“เป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้พบ ข้าคือกิสเลน เพอร์เดียม ข้ามาเพื่อขายรูนสโตน”
“อืม เข้าใจแล้ว งั้น…”
ขณะที่ฮิวเบิร์ตพูดต่อ เขาเริ่มมองดูผู้ติดตามของกิสเลน แต่คำพูดของเขากลับสะดุดลงด้วยความตกใจ
‘…นี่มันอะไรกัน? นี่มันพวกโจรหรือเปล่า? หรือว่านี่คือกลลวงอะไรบางอย่าง?’
เขาพอจะเคยได้ยินชื่อดินแดนยากจนทางเหนือที่เรียกว่าเพอร์เดียมมาบ้าง
