แต่ต่อให้ยากจนแค่ไหน กลุ่มของกิสเลนก็ดูไม่เหมือนกลุ่มข้าราชบริพารของขุนนางเลยแม้แต่น้อย
พวกเขาดูเหมือนกลุ่มโจรที่หยาบกร้านและน่ากลัว มากกว่าจะเป็นผู้ติดตามที่มีศักดิ์ศรี
‘เขาเป็นขุนนางจริงหรือ? แล้วคนพวกนี้คือใครกัน?’
โดยเฉพาะชายร่างสูงผมแดงที่ยืนกอดอกด้วยท่าทางเย้ยหยัน มองฮิวเบิร์ตราวกับต้องการหาเรื่อง
‘…หรือเขากำลังจะท้าทายข้ากันแน่?’
ฮิวเบิร์ตที่ไม่เคยพบเจอการยั่วยุเล็กน้อยเช่นนี้มาก่อนได้แต่เบือนหน้าหลบอย่างสับสน
อย่างน้อยก็ยังมีชายชราผมขาวที่ดูน่านับถือบ้าง แต่คนอื่น ๆ ในกลุ่มกลับดูหยาบกระด้างทั้งรูปลักษณ์และมารยาท
การนำคนที่ดูไร้ความสำรวมเช่นนี้เข้ามาในหอคอยเวทมนตร์ถือเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ของหอคอยเวทมนตร์สการ์เลต
ฮิวเบิร์ตมองกลับไปยังกิสเลน อย่างน้อยตัวเขาก็ยังดูสะอาดสะอ้าน มีใบหน้าหล่อเหลา และดูฉลาดกว่าใครในกลุ่ม
แต่นั่นทำให้ยิ่งน่าฉงนว่า เหตุใดในฐานะทายาทขุนนาง กิสเลนถึงเดินทางกับกลุ่มคนเช่นนี้?
ฮิวเบิร์ตก้มกระซิบถามผู้อาวุโสที่อยู่ข้าง ๆ
“มีพวกโจรกลุ่มใหม่เกิดขึ้นในแถวนี้หรือเปล่า?”
“ข้าไม่คิดว่ามีนะ… ไม่ใช่ในพื้นที่นี้”
“ใช่ไหม? เราจัดการกวาดล้างหมดแล้วไม่ใช่หรือ?”
“ใช่ เราเคลียร์ทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว”
ฮิวเบิร์ตขมวดคิ้วเล็กน้อย
‘งั้นคนพวกนี้เป็นใครกันแน่… หรือพวกเขามาจากเพอร์เดียมจริง ๆ?’
