“อ้าว! ท่านโฮเมิร์น มีธุระอะไรรึ?”
เฟอร์กัสเอ่ยด้วยความประหลาดใจ แต่ยังต้อนรับด้วยความอบอุ่น
“ไม่มีอะไรมากนัก ข้าแค่เอาของเล็กน้อยมาช่วยบำรุงสุขภาพของท่าน…”
โฮเมิร์นเริ่มหยิบรากแมนเดรกออกจากกระเป๋า แต่สายตาของเขาดันไปสะดุดเข้ากับบางสิ่ง
กองรากแมนเดรกและสมุนไพรหายากอื่นๆ ที่กองพะเนินอยู่ข้างเตียงของเฟอร์กัส
โฮเมิร์นกระพริบตาด้วยความไม่เชื่อ มือของเขาสั่นขณะชี้ไปที่กองสมุนไพรเหล่านั้น
“น-นี่มันอะไร? ท่านมีสมุนไพรหายากพวกนี้มากมายได้ยังไง?”
เฟอร์กัสยิ้มกว้างด้วยความภาคภูมิใจ
“ฮ่าๆ นายน้อยมอบให้ข้าก่อนที่เขาจะไปป่ามอนสเตอร์น่ะ อยากได้บ้างหรือไม่ล่ะ ท่านโฮเมิร์น?”
ทันทีที่กิสเลนเริ่มมีเงิน สิ่งแรกที่เขาทำคือจัดหาสมุนไพรและยาเพียงพอสำหรับเฟอร์กัสจนเกินความจำเป็น
โฮเมิร์นมองรากแมนเดรกแห้งๆ ในมือ แล้วหันไปมองภูเขาสมุนไพรข้างเตียงของเฟอร์กัส ก่อนจะถอนหายใจหนักๆ
“ม-ไม่ล่ะ ข้าไม่รบกวนดีกว่า…”
เขาเก็บรากแมนเดรกกลับลงกระเป๋าอย่างเก้ๆ กังๆ แล้วเดินออกไปด้วยสีหน้าพ่ายแพ้อย่างหมดสิ้น.
