“แล้วนี่ก็จากกัปตันอัศวินค่ะ”
ตรงหน้ากิสเลนคือกองของขวัญสูงใหญ่—เหล้า เนื้อ หนังสัตว์ ผ้าชั้นดี และข้าวของหลากหลายชนิด
ระหว่างที่เขานอนหลับ เหล่าผู้มีอิทธิพลในดินแดนต่างแวะเวียนมาฝากของขวัญไว้
สาวใช้ทั้งสองคนผลัดกันบอกชื่อของแต่ละคนที่ส่งของมา ซึ่งล้วนแต่เป็นบุคคลสำคัญในดินแดน
เมื่อเห็นว่าเขายังหลับสนิท ทุกคนจึงเพียงแต่ฝากของไว้โดยไม่รบกวน
กิสเลนหัวเราะเบา ๆ พลางเกาหัวขณะที่มองกองของตรงหน้า
“โอ้ ดูเหมือนข้าจะได้รับความนิยมขึ้นมาทันตาเห็นเลยนะ”
หลังจากที่เขากุมอำนาจในรูนสโตน เหล่าขุนนางและบุคคลสำคัญต่างพากันประจบเอาใจอย่างไม่ปิดบัง พวกเขาแทบจะขวนขวายแย่งกันมอบของขวัญ แม้ว่าเขาจะหลับอยู่ก็ตาม
แตกต่างจากเมื่อก่อนอย่างสิ้นเชิง ตอนที่เขาเป็นแค่ “นายน้อยตัวปัญหา” ที่ใคร ๆ ต่างหลีกเลี่ยงหรือทำเป็นมองไม่เห็น
‘ข้าจะโทษพวกเขาก็ไม่ได้หรอกนะ เมื่อเงินเข้ามาเกี่ยวข้อง ใคร ๆ ก็เปลี่ยนท่าทีทั้งนั้น’
เพียงไม่นานก่อนหน้านี้ กิสเลนยังเป็นตัวปัญหาที่เหล่าขุนนางในดินแดนไม่อยากข้องเกี่ยวด้วย แต่ตอนนี้ คนกลุ่มเดิมกลับพากันแย่งชิงความโปรดปรานจากเขา
‘ก็ข้าเลือกเดินเส้นทางนี้เองนี่นะ อยู่เงียบ ๆ น่าจะดีที่สุด’
จะให้ปฏิเสธของเหล่านี้ก็คงไม่เหมาะ แถมอาจสร้างปัญหาตามมาอีก
“ของขวัญก็ไม่ได้มากมายอะไรหรอกนะ”
