จากได้เห็นพลังของกิสเลนในป่าอสูร เธอก็ไม่มีเหตุผลที่จะตั้งคำถามอีกต่อไป
กิลเลียนถามด้วยความระมัดระวัง“ถ้าอย่างนั้น เราควรบอกท่านลอร์ดและข้ารับใช้เพื่อวางแผนร่วมกันหรือไม่?”
“ยังไม่ได้”กิสเลนตอบทันที“เรายังไม่รู้ว่าใครเป็นมิตรและใครเป็นศัตรู แม้แต่ในกลุ่มข้ารับใช้เอง แม้แต่อัศวินของเอเลน่ายังทรยศเธอได้ นับประสาอะไรกับคนอื่นๆ ในดินแดนนี้”
“ข่าวเกี่ยวกับรูนสโตนจะแพร่กระจายไปเร็วมาก”กิลเลียนเสริม
“นั่นแหละปัญหา เราจำเป็นต้องขายรูนสโตนและเตรียมตัวให้พร้อมก่อนที่ศัตรูจะรู้เรื่องนี้”
กิสเลนยักไหล่“อย่าลืมว่า เอมิเลียจะไม่หยุดเพียงแค่นี้ ต่อให้ไม่มีรูนสโตน เธอก็จะยังตามเล่นงานข้าอยู่ดี เธอพยายามกว่าที่ข้าคาดไว้เสียอีก”
“ทันทีที่ศัตรูได้ยินเรื่องรูนสโตน พวกนั้นจะลงมือทันที”เบลินดากล่าวเสียงเบา
“ใช่แล้ว เพราะฉะนั้น เราจำเป็นต้องเตรียมตัวสำหรับสงคราม ตอนนี้พวกเจ้าคงเข้าใจแล้วใช่ไหมว่าทำไมเราถึงไม่มีเวลาพัก”กิสเลนยิ้มบางๆ
กิลเลียนขมวดคิ้วด้วยความกังวล“ในดินแดนอื่น การเตรียมสงครามและเปิดการโจมตีอาจใช้เวลาสองถึงสามเดือน แต่ในเวลานั้น ไม่มีทางที่เพอร์เดียมจะสร้างกองกำลังที่แข็งแกร่งพอจะป้องกันตัวเองได้เลย”
กิสเลนพยักหน้าเห็นด้วย หากศัตรูบุกโจมตี พวกมันจะมาอย่างเตรียมพร้อมเพื่อบดขยี้เพอร์เดียมโดยไม่ปรานี แน่นอนว่าพวกมันคงรู้อยู่แล้วถึงความอ่อนแอของกองกำลังในดินแดนนี้
วิธีที่ดีที่สุดคือเพิ่มจำนวนทห
