แม้ใบหน้าของเธอจะยังซีดเซียว แต่เธอก็ยิ้มต้อนรับเขาเมื่อเห็นเขาเข้ามาในห้อง
“ยังไม่ได้อาบน้ำอีกเหรอ? แล้วร่างกายท่านเป็นยังไงบ้าง?” เธอถามพร้อมรอยยิ้มบางๆ
กิสเลนหัวเราะเบาๆ ตอบกลับ “ข้าสบายดี แต่เจ้าควรรีบฟื้นตัวให้ไวจะดีกว่า”
ตอนนี้เบลินดายังไม่สามารถเคลื่อนไหวได้อย่างปกติ เพราะการใช้มานาจนเกินขีดจำกัดเพื่อต้านทานการโจมตีของบลัดไพธอน
แม้เธอจะป้องกันตัวเองได้ แต่แรงกระแทกที่รุนแรงทำให้เธอรับแรงสะเทือนไม่ไหว บาดแผลที่ได้รับถือว่าหนักหนาแล้ว แต่นั่นยังไม่น่ากังวลเท่ากับการที่มานาของเธอปั่นป่วนจนฟื้นตัวได้ยาก
สิ่งเดียวที่ช่วยเธอได้ตอนนี้คือการพักผ่อนจนกว่ามานาจะกลับสู่สมดุล
“ท่านได้กินอะไรหรือยัง? แล้วท่านลอร์ดพูดอะไรบ้าง?” เบลินดาถามรัวทั้งที่ตัวเองยังอยู่ในสภาพอ่อนแอ
เธอเป็นห่วงว่านายน้อยอาจโดนลงโทษที่ขัดคำสั่งของซวอลเตอร์และถูกลากตัวกลับมา
“ทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ไม่ต้องห่วง” กิสเลนยิ้มตอบอย่างสบายๆ ทำให้เบลินดาโล่งใจ
เมื่อแน่ใจว่าไม่มีอะไรต้องกังวล เบลินดาก็หลับตาลงพักผ่อน
หากเธอรู้ว่านายน้อยพาเหล่าทหารรับจ้างมาพร้อมแสดงอำนาจข่มเหล่าขุนนาง เธออาจจะเป็นลมไปตรงนั้นก็ได้
กิสเลนตัดสินใจไม่ตอบคำถามนั้นทันที
เขาสังเกตอาการของเบลินดาอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะยื่นมือไปจับมือเธอ
“ข้าจะช่วยให้เจ้าฟื้นตัวได้เร็วขึ้น”
“หา? ท่านจะช่วยยังไงคะ?” เบลินดาถามด้วยน้ำเสียงงุนงง
