กิสเลนยกมือขึ้นเล็กน้อย ราวกับกำลังเชื้อเชิญ แต่ทั้งห้องกลับเงียบงัน ไม่มีผู้ใดกล้าปริปาก
แม้จะเห็นได้ชัดว่านี่เป็นการข่มเหงอย่างโจ่งแจ้ง แต่ไม่มีใครอยากยั่วยุดยุกหนุ่มผู้นี้
หลังจากเว้นวรรคอยู่ครู่หนึ่ง กิสเลนก็ยิ้มอย่างพึงพอใจ ก่อนจะหันไปหาบิดาของเขา
“ดูเหมือนเหล่าที่ปรึกษาจะเห็นด้วยกับข้าแล้ว ตอนนี้ก็ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของท่านพ่อ”
รอยยิ้มบนใบหน้าของกิสเลนมีความเจ้าเล่ห์บางอย่างที่ทำให้ซวอลเตอร์อดหัวเราะขื่นออกมาไม่ได้
‘เจ้านี่เปลี่ยนไปจริง ๆ’
เมื่อข้อร้องเรียนจากเรย์โฟลด์ถูกส่งมา ซวอลเตอร์เคยคิดว่านี่คงเป็นครั้งที่กิสเลนสร้างปัญหาที่ไม่มีทางแก้ไขได้ เขาตั้งใจไว้แล้วว่าจะต้องลงโทษลูกชายของตนให้สาสม
แต่กิสเลนกลับพลิกสถานการณ์ได้อย่างน่าประหลาด ด้วยการกระทำที่กล้าหาญจนทำให้คำตำหนิใด ๆ กลายเป็นเรื่องไร้น้ำหนัก
แน่นอนว่า ซวอลเตอร์ยังไม่สามารถไว้วางใจลูกชายของเขาได้อย่างเต็มที่ โชคชะตาอาจเป็นปัจจัยสำคัญในชัยชนะครั้งนี้
ที่ผ่านมา มีผู้คนมากมายที่พยายามพัฒนาป่าอสูรแต่ก็ล้มเหลว
แม้แต่ตัวซวอลเตอร์เองยังเคยประเมินความอันตรายและตัดสินใจว่าเสี่ยงเกินไป
การค้นพบทรัพยากรได้เร็วขนาดนี้ คงเป็นผลจากโชคล้วน ๆ
‘ถึงอย่างนั้น เขาก็ทำเรื่องที่น่าทึ่งสำเร็จ’
