“ข้าขอพิสูจน์บ้าง!”
เหล่าที่ปรึกษาและขุนนางคนอื่นๆ พากันกรูเข้ามา มองรูนสโตนอย่างไม่ละสายตา บ้างก็เอามือแตะ บ้างก็อ้าปากค้างเหมือนยังไม่อยากเชื่อสิ่งที่เห็น
กิสเลนยืนดูพวกเขาด้วยสีหน้าสงบนิ่ง แต่ลึกๆ ในใจกำลังถอนหายใจโล่งอก
‘ถ้าเอมิเลียเคลื่อนไหวเร็วกว่านี้ ข้าคงไม่มีโอกาสทำอะไรได้เลย’
แค่คิดถึงความเป็นไปได้นั้นก็ทำให้เขารู้สึกเสียวสันหลังวาบ หากเขาไปถึงป่าอสูรช้ากว่านี้ หรือไม่สามารถทำตามแผนที่วางไว้ได้ เงิน 20,000 เหรียญทองคงสูญเปล่า และรูนสโตนทั้งหมดก็คงไม่มีทางเป็นของเขา
‘เธอเป็นหญิงที่ทั้งฉลาดและร้ายกาจนัก การใช้วิธีนี้เล่นงานข้า คงเป็นแค่การเริ่มต้นเท่านั้น’
กิสเลนรู้ดีว่าเอมิเลียคงไม่หยุดแค่นี้ เธอจะต้องวางแผนอย่างรัดกุมเพื่อรั้งเขาไว้ไม่ให้ขยับตัวได้ง่ายๆ และสร้างปัญหาให้เขามากที่สุดในอนาคตอย่างแน่นอน
แต่เมื่อเอมิเลียรู้ว่าเขาได้ครอบครองรูนสโตน เธอจะต้องหาทางเข้ามาแทรกแซงอีกแน่นอน
‘ไม่ใช่เอมิเลียเท่านั้น’
ดยุกแห่งเดลฟีนเองก็คงไม่อยู่นิ่งเฉยเช่นกัน พวกนั้นล้มเหลวในการพยายามสังหารเอเลน่าไปแล้ว แม้ตอนนี้จะกำลังยุ่งอยู่กับการทำให้ดินแดนอื่นอ่อนแอลง แต่ทันทีที่ข่าวเกี่ยวกับรูนสโตนแพร่กระจาย สายตาทุกคู่ก็จะจับจ้องมาที่นี่
เขาต้องเตรียมตัวรับมือไว้ล่วงหน้า
‘ข้าต้องขยับตัวให้เร็วขึ้น’
