แม้ว่าการเผชิญหน้ากันอีกครั้งในอนาคตจะเป็นไปได้ แต่สำหรับตอนนี้ กิสเลนคิดว่าเขาได้แสดงจุดยืนอย่างชัดเจนแล้ว
“เอาล่ะ ดูเหมือนว่าบิดาของข้าจะเรียกตัว ข้าก็คงต้องไปพบท่านในฐานะลูกชายที่ดี…”
กิสเลนพูดด้วยน้ำเสียงสบายๆ ก่อนจะหยุดเล็กน้อยแล้วเผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์“ว่าแต่เจ้า… จะมัดข้าไปด้วยไหม? ถ้าให้พูดตรงๆ ข้าไม่ค่อยถูกกับอะไรแบบนั้นเท่าไหร่”
กิสเลนยกแขนขึ้นในท่าทีเย้ยหยัน ราวกับจะยอมให้มัดโดยง่าย แต่เมื่อสบสายตาเข้ากับอัศวินตรงหน้า อีกฝ่ายกลับรีบส่ายหน้าปฏิเสธทันควัน แผนเดิมที่จะจับเขามัดแล้วลากกลับไปอย่างอัปยศถูกล้มเลิกในทันที
แรงกดดันจากเหล่าทหารรับจ้างที่จ้องมองมาด้วยแววตาคมกริบทำให้อัศวินไม่กล้าแม้แต่จะคิดเรื่องนั้นอีก การเคลื่อนไหวผิดพลาดเพียงครั้งเดียว อาจนำไปสู่ความหายนะที่เขาไม่อยากเผชิญ
“ดีแล้ว ข้าเองก็ไม่ชอบการถูกมัดนัก”กิสเลนพูดด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบง่ายแต่แฝงด้วยอำนาจ“เมื่อถึงที่พัก ตรวจสอบให้แน่ใจว่าทหารรับจ้างของข้าได้รับที่พักผ่อนอย่างเหมาะสม และที่สำคัญ จัดการเรื่องของเบลินดา นางได้รับบาดเจ็บภายในและจำเป็นต้องได้รับการรักษาในทันที”
อัศวินเหลือบมองเบลินดาที่นอนหมดสติอยู่บนรถลาก สภาพของนางบ่งบอกถึงความรุนแรงของอาการบาดเจ็บ เขาพยักหน้ารับคำอย่างรวดเร็ว
“ขอรับ ข้าจะจัดการทุกอย่างตามที่ท่านสั่ง”
