“นี่มันเป็นความผิดร้ายแรง! ถ้าเป็นคนอื่น ป่านนี้คงถูกประหารไปแล้ว!”
“ท่านอ้างว่าจะช่วยตระกูลโดยการเคลียร์ป่าอสูร แต่กลับเป็นเจ้าที่ทำให้ตระกูลจมดิ่งสู่หายนะ!”
น้ำเสียงพวกเขาเต็มไปด้วยความโกรธและความผิดหวัง
สำหรับพวกเขา เรื่องป่าอสูรไม่ใช่หัวข้อหลักอีกต่อไป ความจริงที่ว่ากิสเลนรอดชีวิตจากภารกิจเสี่ยงตายและกลับมานั้นกลายเป็นเรื่องรองไปแล้ว
ปัญหาสำคัญในตอนนี้คือการสูญเสียการสนับสนุนจากเรย์โฟลด์ ซึ่งเป็นเหมือนเสาหลักที่ค้ำจุนแคว้นเฟอร์เดียม หากขาดมันไป ตระกูลที่เปราะบางอยู่แล้วอาจถึงคราวล่มสลาย
‘เอมิเลียนี่ช่างเก่งนักในเรื่องใช้เงินบีบคอคน’กิสเลนคิดอย่างขมขื่นขณะมองดูความตื่นตระหนกที่กระจายไปทั่วทั้งห้อง
สีหน้าของเหล่าที่ปรึกษาผสมไปด้วยความโกรธและสิ้นหวัง เมื่อพวกเขาตระหนักได้ว่าหากไม่มีเงินสนับสนุนจากเรย์โฟลด์ ตระกูลเพอร์เดียมก็ใกล้จะล่มสลายเต็มที
โฮเมิร์นที่กำลังโกรธจัดหันไปมองซวอลเตอร์ด้วยความหวังว่าจะได้เห็นการตัดสินใจที่เด็ดขาด
“ท่านลอร์ด! พวกเราต้องส่งกิสเลนไปขอโทษที่เรย์โฟลด์ทันที! หากไม่ทำ เราทุกคนจะจบสิ้นกันหมด! คนคนนี้ไม่สมควรเป็นทายาทอีกต่อไป—เขาคืออาชญากร! ข้าขอเสนอให้จับเขาเข้าคุกเดี๋ยวนี้!”
เสียงของโฮเมิร์นแตกพร่าด้วยความโกรธจนแทบกลั้นไว้ไม่อยู่
