เขาเคยอ่านเกี่ยวกับสถานที่แห่งนี้จากบันทึกในชีวิตก่อน แต่เมื่อได้เห็นกับตาตัวเองกลับเป็นประสบการณ์ที่แตกต่างออกไปโดยสิ้นเชิง
ทัศนียภาพของรูนสโตนจำนวนมหาศาลตรงหน้า ทำให้เขาลืมความลำบากทั้งหมดที่เจอมา และหัวใจพลันเต็มไปด้วยความยินดี
เหล่าทหารรับจ้างยังคงพูดคุยกันด้วยความทึ่ง จนกระทั่งมีคนหนึ่งหันไปหากิสเลน
“ท่านพูดถูก! ที่นี่มีของล้ำค่าจริงๆ! ท่านรู้เรื่องนี้ได้ยังไง?”
“ดูเหมือนสิ่งที่เราทำมันไม่ได้บ้าบอเสียทีเดียวนะ!”
เหล่าทหารรับจ้างยังคงอยู่ในอารมณ์ตื่นเต้น ดีใจจนยากจะสงบลง
การได้เห็นรูนสโตนในปริมาณมหาศาลเช่นนี้ ใครก็ตามย่อมต้องตกตะลึงอย่างเลี่ยงไม่ได้
กิสเลนมองพวกเขาพลางพูดว่า
“พวกเจ้าทำได้ดีมาก ถ้าไม่มีพวกเจ้า เราคงมาไม่ถึงที่นี่”
เหล่าทหารรับจ้างที่ยังคงอยู่ในความดีใจ ค่อยๆ เงียบลงและก้มศีรษะให้เขาอย่างนอบน้อม
พวกเขาได้สูญเสียเพื่อนร่วมรบไปมากมาย และผู้รอดชีวิตแต่ละคนก็ผ่านการต่อสู้ที่ผลักดันให้พวกเขาเกือบถึงขีดจำกัดของตนเอง
ตอนนี้ หลังจากอดทนผ่านความเจ็บปวดและความสูญเสีย พวกเขาก็มาถึงจุดหมายปลายทางได้สำเร็จ ความรู้สึกนั้นยากจะบรรยาย
กิสเลนพูดต่อ
“ในเมื่อพวกเรามาถึงที่นี่ได้อย่างปลอดภัย ข้าจะมอบโบนัสเพิ่มเติมให้พวกเจ้าทุกคน พวกเจ้าจะได้รับค่าตอบแทนเพิ่มเป็นสามเท่าจากที่ตกลงไว้ สำหรับผู้ที่เสียชีวิต ครอบครัวของพวกเขาก็จะได้รับค่าชดเชยเช่นเดียวกัน”
