‘เวลา…’กิสเลนคิดในใจขณะจ้องมองท้องฟ้าแสนกว้างเปล่า ดวงอาทิตย์ส่องแสงเจิดจ้าจนแทบทำให้ตาเขาปวด
เขาจำได้ว่าเขาฆ่างูโลหิตได้ในช่วงก่อนพระอาทิตย์ตก แต่ตอนนี้พระอาทิตย์กลับอยู่สูงบนท้องฟ้า ดูเหมือนว่าเขาจะหมดสติไปนานกว่าที่คิด
เหล่าทหารรับจ้างเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง ไม่อยากเชื่อสายตาตัวเองว่ากำลังเห็นอะไรอยู่
กิลเลียนหันไปหากิสเลนด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ
“นายท่าน… ที่นี่มีของล้ำค่าจริงๆด้วย….นี่คือ…”
กิสเลนมองกิลเลียนพร้อมรอยยิ้ม
“ใช่ มันมีค่ามากทีเดียว”
เบื้องหน้าพวกเขาเต็มไปด้วยเศษผลึกสีน้ำเงินเรืองแสงที่กระจัดกระจายอยู่รอบๆ ฝังลึกอยู่ในหิน ทุกชิ้นเปล่งแสงอ่อนๆ แต่เมื่อรวมกันจำนวนมหาศาลนี้กลับทำให้ป่ามืดมิดดูสว่างไสวราวกับต้องมนตร์
มีเพียงแร่ชนิดเดียวในโลกที่สามารถเรืองแสงแบบนี้ได้ นั่นก็คือรูนสโตนแร่ที่มีพลังเวทมนตร์
รูนสโตนถูกใช้ในการสร้างเครื่องมือเวทมนตร์และกำแพงเวท ทำให้เป็นที่ต้องการอย่างมากในหมู่จอมเวท อีกทั้งรูนสโตนยังหายากและมักพบเพียงปริมาณเล็กน้อยเท่านั้น จึงทำให้มีราคาสูงอย่างไม่น่าเชื่อ
ทว่าที่นี่กลับเต็มไปด้วยรูนสโตนราวกับเป็นกรวดธรรมดา
“ว้าววว!”
“นี่มันบ้าชัดๆ! ทั้งหมดนี่คือรูนสโตน!”
“ทั้งหมดนี่จะมีมูลค่าเท่าไหร่กันนะ?!”
เหล่าทหารรับจ้างส่งเสียงโห่ร้องด้วยความตื่นเต้นไม่หยุด
แม้แต่กิสเลนเองก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกประหลาดใจ
‘มันมากกว่าที่ข้าคิดไว้เสียอีก’
