ในสายตาของเขา กิสเลนไม่มีท่าทีลังเลเลยแม้แต่น้อย
‘เขาไม่กังวลเรื่องเงินเลยหรือ?’
จากที่กิลเลียนเคยสังเกต กิสเลนเป็นขุนนางที่ค่อนข้างประหยัดสำหรับคนในวัยเดียวกัน
ขุนนางส่วนใหญ่มักใช้จ่ายฟุ่มเฟือยเพื่อสนองความหรูหราส่วนตัว แต่กิสเลนไม่เคยแสดงท่าทีดังกล่าวเลย
ในตอนแรก กิลเลียนคิดว่าเป็นเพราะความยากจนของที่ดินทำให้กิสเลนจำเป็นต้องระมัดระวังเรื่องการเงิน
แต่หลังจากได้เห็นการกระทำของกิสเลนตลอดการเดินทางในป่าอสูรนี้ กิลเลียนก็เริ่มเข้าใจว่ามันไม่ใช่อย่างที่เขาคิด…
เมื่อกิสเลนเห็นว่าจำเป็นต้องใช้เงิน เขาก็ไม่ลังเลที่จะจ่ายมันเลยสักนิด
‘ช่างเป็นคนที่ไม่ธรรมดาจริงๆ’กิลเลียนคิดอย่างชื่นชม
ในฐานะอดีตกัปตันทหารรับจ้าง กิลเลียนเข้าใจดีว่าการมอบรางวัลที่ใจกว้างขนาดนี้เป็นเรื่องยากเพียงใด แต่กิสเลนกลับเสนอสิ่งเหล่านี้โดยไม่ลังเล
ขณะเดียวกัน เบลินดา ซึ่งพักฟื้นหลังจากได้รับสมุนไพรบรรเทาอาการหนัก ก็ลืมตาตื่นและได้รับรู้ถึงสถานการณ์
“งั้น… มันมีรูนสโตนมากขนาดนั้นจริงๆ เหรอ… นายทำได้จริงๆ นี่มันเหลือเชื่อ…”
ริมฝีปากของเธอแตกและใบหน้าซีดเซียว แต่เธอก็สามารถยิ้มได้
กิสเลนมองเธอและยิ้มตอบ
“ทั้งหมดนี้ต้องขอบคุณเธอ ถ้าเธอไม่ช่วยฉันไว้ตอนนั้น พวกเราคงไม่มีทางสำเร็จ เธอนี่แข็งแกร่งกว่าที่ฉันคิดไว้อีก—เธอคงซ้อมหนักแน่ๆ”
