เมื่อหัวของงูโลหิตฟาดลงพื้น เคาอาร์หลบออกไปทันอย่างหวุดหวิด ทำให้เกิดช่องว่างในชั่วพริบตา
“ตายซะ!”เบลินดาตะโกน ขว้างกริชของเธอไปยังดวงตาขนาดยักษ์ของงูเลือด
เธอใส่มานาทั้งหมดที่เหลืออยู่ลงในกริชเล่มนั้น
นี่คือโอกาสสุดท้าย ถ้าการโจมตีนี้ล้มเหลว พวกเขาทั้งหมดคงไม่มีทางรอด
แต่ก่อนที่กริชจะพุ่งเข้าเป้า สายตาของเบลินดาสบเข้ากับดวงตาสีแดงเข้มของงูโลหิต
มันดูเหมือนกำลังเย้ยหยัน
“เป็นไปไม่ได้…”
เคร้ง!
กริชที่ชุบมานากระเด็นออกอย่างไร้ผล
“นี่มัน…ตาของมันแข็งยิ่งกว่ากระดองเหล็กอีกเหรอ!”
งูโลหิตตัวนี้ ซึ่งอาศัยอยู่ในป่าอสูร แตกต่างจากงูเลือดทั่วไป ตาของมันถูกเสริมด้วยวัสดุที่แข็งแกร่งยิ่งกว่ากระเกล็ดบนลำตัว
หากดวงตาของมันแข็งแกร่งจนไร้ทางเจาะได้ ก็เท่ากับว่ามันไม่มีจุดอ่อนเลย
แล้วพวกเขาจะเอาชนะสัตว์ร้ายตนนี้ได้อย่างไร?
ในขณะที่ทุกคนยืนนิ่งด้วยความตกตะลึง สิ่งที่น่ากลัวกว่านั้นก็เกิดขึ้น
เคาอาร์เผลอเคลื่อนไปอยู่ตรงจุดที่งูโลหิตวางแผนไว้โดยไม่รู้ตัว
ฟึ่บ!
หางที่ก่อนหน้านี้นิ่งสนิท พลันฟาดออกไปที่เคาอาร์
เจ้างูร้ายรอคอยโอกาสนี้มาตลอด หางของมันคือกับดักที่เก็บไว้จนถึงตอนนี้
“ไม่นะ!”
คนอื่นๆ รีบพุ่งเข้าหางูยักษ์เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของมัน แต่ก็เป็นเพียงอีกหนึ่งแผนของมันเท่านั้น
แค๊ดดดดดดด!
หัวของงูบิดผิดธรรมชาติ แล้วพุ่งเข้าโจมตีกิสเลนด้วยความเร็วที่น่ากลัว
