การเคลื่อนไหวของหางเป็นเพียงการลวงตา
กิสเลนไม่มีทางหลบการโจมตีครั้งนี้ทัน
ในชั่วพริบตานั้น เขาเตรียมจะระเบิดพลังจากแก่นมานาทั้งสามพร้อมกัน เพื่อพยายามป้องกันตัวเองจากการโจมตี
“นายท่าน!”
จู่ๆเบลินดาก็ปรากฏตัวขึ้นจากไหนไม่รู้ และใช้แรงทั้งหมดที่มีผลักกิสเลนออกไป
ตู้ม!
“เบลินดา!”
กิสเลนตะโกนเรียกชื่อเธอขณะกลิ้งลงไปบนพื้น ก่อนจะหันกลับไปดูว่าเกิดอะไรขึ้น
ตุ้บ!
ร่างของเบลินดาปลิวลอยไปกระแทกกับต้นไม้ก่อนจะร่วงลงมานอนอยู่กับพื้น
เธอสำลักเลือดออกมา แต่ยังมีชีวิตอยู่
แม้จะลอยกลางอากาศ แต่เธอยังบิดตัวเพื่อลดแรงกระแทกให้เหลือน้อยที่สุด
“อึก… หนีไป… นายน้อยคนโง่… วิ่งกลับไปที่คฤหาสน์แล้วขังตัวเองในคุกซะ… ท่านไม่เคยฟังใครเลย… ไม่เคยเลย…” เบลินดาพูดอย่างแผ่วเบา พลางไอเลือดออกมา
“เคาอาร์! พาเบลินดาไปที่ปลอดภัย!”
กิสเลนตะโกนอย่างเร่งด่วน
เคาอาร์ที่เพิ่งรอดตายหวุดหวิด รีบอุ้มเบลินดาแล้วถอยไปด้านหลัง
ฟ่ออออ…
งูโลหิตแลบลิ้นราวกับพอใจ ขณะที่มันสำรวจสนามรบ
แม้เป้าหมายหลักของมันจะหลุดรอดไป แต่มันก็สามารถทำให้ศัตรูที่น่ารำคาญที่สุดคนหนึ่งไร้ความสามารถได้สำเร็จ
แต่กิสเลนไม่มีเจตนาจะปล่อยให้ตัวเองถูกมองเป็นของเล่นโดยสัตว์ร้ายตัวนี้
เขาจ้องตาอสูรร้ายและพูดกับกิลเลียน
“กิลเลียน กลับไปที่บาดแผลเดิม ขยายให้มันใหญ่ขึ้นอีก โจมตีพร้อมทหารรับจ้างเมื่อมีโอกาส”
