ตูม! ตูม! ตูม!
บางสิ่งบางอย่างกำลังถล่มป่าลงตรงมาหาพวกเขา
ทันทีที่มันเห็นกลุ่มคน มันก็ส่งเสียงคำรามดังลั่น
“กร๊าาาาาาาาห์!”
ใบหน้าของกิสเลนเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมเมื่อเขามองดูมอนสเตอร์ตัวนั้น
มันเป็นสิ่งมีชีวิตที่ควรจะอยู่ลึกเข้าไปในป่าอสูร ไม่ใช่ใกล้เขตนอกแบบนี้
เหล่าทหารรับจ้างพากันสูดลมหายใจลึกเมื่อได้เห็นมันเต็มตา
“นั่น…ไม่น่าจะเป็นไปได้…”
“ไม่ใช่ว่าไม่มีมอนสเตอร์ แต่มันเป็นเพราะพวกมันหลีกเลี่ยงสิ่งนั้นต่างหาก!”
ทุกคนจ้องไปที่งูยักษ์ตรงหน้าอย่างตกตะลึง
มันคืออสรพิษขนาดมหึมา ใหญ่พอที่จะกลืนคนเข้าไปทั้งตัว
เกล็ดสีแดงสดของมันแวววาวระยับใต้แสงอาทิตย์ ปากของมันเต็มไปด้วยเขี้ยวแหลมคมที่ดูเหมือนจะสามารถฉีกเหล็กกล้าให้ขาดได้
“งูโลหิต…”
ทหารรับจ้างคนหนึ่งกระซิบชื่อของมันออกมา
งูโลหิต อสรพิษยักษ์ที่ถูกตั้งชื่อตามสีเกล็ดอันน่าสะพรึงกลัว
ด้วยเกล็ดสีแดงเข้มอันเป็นเอกลักษณ์ มันเป็นที่รู้จักในฐานะอสรพิษที่ดุร้ายและน่ากลัวที่สุดในบรรดางูทั้งหมด
เขี้ยวของมันมีพิษร้ายแรง และเกล็ดของมันแข็งแกร่งราวเหล็กกล้า ทำให้อาวุธส่วนใหญ่แทบไม่สามารถทำอันตรายมันได้
“ตัวนี้ใหญ่กว่าทุกตัวที่ข้าเคยเห็นอีก…”
เหล่าทหารรับจ้างต่างตัวสั่นด้วยความหวาดกลัวต่อขนาดอันมหึมาของมัน
งูยักษ์ทั่วไปก็ถือว่าเป็นมอนสเตอร์อันตรายอยู่แล้วเพราะขนาดของมัน แต่งูโลหิตตัวนี้ใหญ่เกินกว่าที่พวกเขาเคยพบเจอ
