กรรรร…
พัลเลอร์ที่ลากกอร์ดอนมาถึงที่ซ่อนตัวของมัน หยุดมองไปรอบๆ เพื่อสำรวจว่ามีใครตามมาอีกหรือไม่
เมื่อมันไม่สัมผัสถึงการไล่ล่าอีกต่อไป พัลเลอร์จึงคิดว่ามันสลัดผู้ตามหลุดได้สำเร็จ
มันรีบเคลียร์ก้อนหินที่ปิดทางเข้ารังของมัน ด้วยความหวังว่าจะได้กินเหยื่ออย่างปลอดภัยภายในรัง และฟื้นฟูพลังของมัน
ระหว่างที่มันตั้งหน้าตั้งตาทำงานนั้น พัลเลอร์ไม่ได้ทันสังเกตว่าหนวดที่ปิดปากกอร์ดอนอยู่นั้นหลุดออกไปแล้ว
กอร์ดอนที่เห็นโอกาส จึงไม่รอช้า
“ตรงนี้!!”
เสียงตะโกนดังลั่นของเขา เป็นเสียงที่ดังที่สุดในชีวิตของเขา
แคกกก!
พัลเลอร์ที่ตกใจกับเสียงร้อง รีบใช้หนวดพันรอบคอของกอร์ดอนแล้วยกเขาขึ้นกลางอากาศทันที
แม้กอร์ดอนจะรู้สึกเหมือนกำลังจะขาดอากาศหายใจ แต่เขากัดฟันแน่น หลับตา และตะโกนออกมาอีกครั้ง
“อยู่ตรงนี้!!!”
แคกกก!
พัลเลอร์ที่โกรธจัดขว้างกอร์ดอนลงกับพื้นอย่างแรง
เมื่อมันมั่นใจแล้วว่าผู้ไล่ตามจะมาถึงในไม่ช้า พัลเลอร์จึงตัดสินใจว่าสิ่งที่ดีที่สุดตอนนี้คือรีบจัดการเหยื่อแล้วหลบหนีไป
มันยกแขนที่เหมือนเคียวแหลมคมขึ้นสูง เตรียมที่จะฟันเหยื่อในพริบตา
“อึก…”
กอร์ดอนที่หมดแรงจากการถูกเหวี่ยงล้มลงกับพื้น หลับตาแน่นด้วยความหวาดกลัวต่อชะตากรรมที่กำลังจะมาถึง…
ความกลัวตายเข้าครอบงำกอร์ดอนจนเขาไม่อาจเปล่งเสียงร้องออกมาได้อีก ร่างกายของเขาเย็นเฉียบ และความอบอุ่นบางอย่างเริ่มแผ่ซ่านลงมาที่ขาของเขา
ฉวะ!
