เหล่าทหารรับจ้างที่แสดงสีหน้าผ่อนคลายรีบวิ่งเข้ามาหาเขา
และเมื่อเห็นเบลินดา กิลเลียน และท้ายที่สุด กอร์ดอนที่ยืนยิ้มแหย่อยู่ด้านหลังของกิสเลน พวกเขาก็ส่งเสียงเชียร์ดังลั่น
“กอร์ดอนกลับมาแล้ว! เขารอดชีวิต!”
“นายท่านทำสำเร็จอีกครั้ง!”
ในชีวิตการเป็นทหารรับจ้างของพวกเขา ไม่มีครั้งใดที่พวกเขาเคยพบใครเหมือนกิสเลนมาก่อน
นายจ้างและขุนนางส่วนใหญ่มองว่าทหารรับจ้างเป็นเพียงเครื่องมือที่ใช้แล้วทิ้ง
เมื่อถึงเวลาที่ต้องเสียสละ พวกเขามักไม่ลังเลที่จะปล่อยให้ทหารรับจ้างตายเพื่อให้บรรลุเป้าหมาย
แม้แต่ตัวทหารรับจ้างเองก็ยอมรับว่านี่เป็นเรื่องปกติที่ต้องเผชิญ
แต่การกระทำของกิสเลนนั้นแตกต่างอย่างสิ้นเชิง
มันไม่ได้ทำให้พวกเขาตกใจเพียงอย่างเดียว แต่ยังจุดประกายความรู้สึกใหม่ในใจของพวกเขาด้วย
นายจ้างคนนี้ไม่เหมือนกับพวกหน้าซื่อใจคดที่พวกเขาคุ้นเคยเลยแม้แต่น้อย
“ถ้าเราตามเขาไป เราอาจจะรอดจากที่นี่ได้จริงๆ”
ทหารรับจ้างคนหนึ่งพึมพำออกมา และทุกคนก็พยักหน้าเห็นด้วย
การจะเป็นผู้นำที่ดีสำหรับทหารรับจ้างนั้นไม่ใช่เรื่องยาก
แค่ให้อาหารดีๆ จ่ายเงินตรงเวลา และพาพวกเขาไปทำงานที่เหมาะสม
แต่ถ้าจะทำให้พวกเขาเชื่อมั่นและติดตามด้วยความเต็มใจ มันต้องการมากกว่านั้น
“ความสามารถในการช่วยชีวิตพวกเขาได้ แม้เพียงอีกครั้งหนึ่ง”
