“นี่มันกระดูกมนุษย์ไม่ใช่เหรอ?”เบลินดาพูดขึ้น สีหน้าของเธอเต็มไปด้วยความตกใจ
กิสเลนพยักหน้าเมื่อเห็นว่าท่ามกลางกองกระดูกสัตว์มีชิ้นส่วนที่ดูเหมือนกระดูกมนุษย์ปะปนอยู่
“น่าจะเป็นกระดูกของคนที่แอบเข้ามาสำรวจป่าปีศาจโดยไม่ได้รับอนุญาต”กิลเลียนกล่าว
กิสเลนเห็นด้วยกับสมมติฐานนี้ ตลอดประวัติศาสตร์ มีคนที่พยายามลอบเข้าไปในป่าปีศาจ แต่เหตุการณ์เหล่านั้นเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นนานมาแล้ว
เท่าที่กิสเลนรู้ เขตปกครองเฟอร์เดียมได้สั่งห้ามผู้คนเข้าสู่ป่าแห่งนี้มานานหลายสิบปี แต่เมื่อพิจารณาจากเศษเสื้อผ้าและเครื่องมือต่างๆ ที่กระจัดกระจายอยู่ในถ้ำ ดูเหมือนว่ากระดูกเหล่านี้จะไม่เก่ามากนัก
‘แสดงว่ามีใครบางคนแอบสำรวจป่าแห่งนี้เมื่อไม่นานมานี้…’
แม้จะมีข้อสันนิษฐานในใจ แต่กิสเลนยังไม่สามารถยืนยันอะไรได้ชัดเจน มันอาจเป็นเพียงนักผจญภัยบางกลุ่มเท่านั้น
เขาตัดสินใจพักเรื่องปริศนานี้ไว้ก่อน
หลังจากปิดทางเข้าถ้ำเพื่อไม่ให้สิ่งใดออกมาหรือเข้าไปได้อีก พวกเขาจึงเดินทางกลับไปยังกลุ่ม
เมื่อเหล่าทหารรับจ้างที่รอคอยอยู่ได้ยินเสียงเคลื่อนไหวจากในป่า พวกเขาก็รีบคว้าอาวุธขึ้นด้วยความระแวดระวัง
แต่เมื่อเห็นใบหน้าของกิสเลนโผล่ออกมาจากหลังต้นไม้ ทุกคนก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก
แม้การสูญเสียกอร์ดอนจะเป็นเรื่องน่าเศร้า แต่พวกเขารู้ดีว่าการมีกิสเลนอยู่คือความหวังเดียวที่จะรอดชีวิตในป่าแห่งนี้
“นายท่านกลับมาแล้ว!”
