สำหรับทหารรับจ้างที่ยอมขายชีวิตเพื่อเงิน นี่คือความเสี่ยงที่พวกเขาต้องยอมรับ
เคาอาร์ก้าวมายืนขวางหน้ากิสเลน พลางกล่าวเสียงหนักแน่น
“ปล่อยไปเถอะ มันสายเกินไปแล้ว การตายเพราะความผิดพลาดของตัวเองเป็นเรื่องธรรมดาของคนเป็นทหารรับจ้าง”
ในฐานะทหารรับจ้าง พวกเขาย่อมทำทุกอย่างเพื่อเอาชีวิตรอดเมื่อยังมีโอกาส แต่เมื่อความตายเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ พวกเขาก็พร้อมยอมรับมันอย่างสง่างาม
กิสเลนหลับตาลงชั่วครู่ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นอย่างมุ่งมั่น
การตายในสนามรบเป็นสิ่งที่เขายอมรับได้ มันคือความเสี่ยงที่ทหารรับจ้างต้องอยู่ร่วมกับมัน
แต่การปล่อยให้สหายถูกลากไปต่อหน้าต่อตา ทั้งที่ยังมีชีวิตอยู่นั้น…เป็นสิ่งที่ “ราชาทหารรับจ้าง” หนึ่งในเจ็ดผู้แข็งแกร่งที่สุดแห่งทวีป ไม่อาจยอมรับได้
โดยเฉพาะเมื่อเขายังมีโอกาสที่จะช่วยเหลือ
ด้วยเสียงที่แผ่วเบาแต่หนักแน่น กิสเลนกล่าวออกมา
“ข้า…”
คำพูดถัดมาแทรกผ่านโสตประสาทของทุกคนอย่างชัดเจน
“ข้าไม่เคยแม้แต่ครั้งเดียวที่จะละทิ้งผู้ที่ติดตามข้า”
คำประกาศอันกล้าหาญนี้ทำให้เบลินดาและกิลเลียนมองเขาด้วยความกังวล
กิสเลนค่อยๆ ลืมตาขึ้น ก่อนจะหันมองทั้งสองคนตรงหน้า
“อยู่ที่นี่ ดูแลพวกทหารรับจ้าง ข้าจะไปคนเดียว”
ใบหน้าของเบลินดาบิดเบี้ยวด้วยความขัดใจ
‘นั่นไง! ตั้งแต่เด็กจนโต เขาไม่เคยฟังใครเลย!’
เธอชักมีดสั้นที่เคลือบยาพิษไว้แล้วออกมาอย่างรวดเร็ว
