เมื่อทหารรับจ้างเห็นพัลเลอร์เป็นครั้งแรก ใบหน้าของพวกเขาบิดเบี้ยวด้วยความตกตะลึง
“อะไรน่ะ… สิ่งมีชีวิตแบบไหนกันเนี่ย…”
แม้ว่าพวกมันจะมีรูปร่างคล้ายมนุษย์ แต่กลับสูงชะลูดและผอมบางอย่างน่ากลัว
พวกมันมีดวงตาสี่ดวงเรียงตัวในแนวดิ่ง ใบหูแหลมแปลกประหลาด ปากที่กว้างถึงใบหูเผยให้เห็นแถวฟันแหลมคม
จมูกของพวกมันถูกแทนที่ด้วยช่องเล็กๆ สองช่องฝังอยู่บนใบหน้า พร้อมเส้นเลือดปูดโปนที่แลดูน่าขนลุก
ที่มือของพวกมันไม่มีนิ้ว แต่เป็นเขายาวโค้งเหมือนเคียว
แขนของพวกมันเต็มไปด้วยหนวดที่คดเคี้ยว ซึ่งน่าจะเป็นสิ่งที่ใช้ขโมยตะเกียงไปก่อนหน้านี้
“โจมตีเดี๋ยวนี้!”
เมื่อเห็นทหารรับจ้างชะงักไปกับรูปลักษณ์อันน่าสะพรึงกลัวของพัลเลอร์ กิสเลนจึงตะโกนซ้ำ
“บุกเข้าไป!”
ในขณะนั้นเอง เคาอาร์และกองทหารรับจ้างเซอร์เบอรัสก็กำลังโจมตีพัลเลอร์อย่างสนุกสนาน พวกเขาแทงอาวุธลงไปในร่างของพัลเลอร์อย่างไม่ปรานี
ทหารรับจ้างที่เหลือเริ่มรวบรวมความกล้า หยิบอาวุธขึ้นมา และเข้าร่วมการโจมตี
ต่างจากคืนก่อนที่ลูกธนูผ่านร่างของพัลเลอร์ไปอย่างไร้ผล ครั้งนี้อาวุธทุกชิ้นสามารถเจาะร่างของพัลเลอร์ได้อย่างรุนแรง
“ฮ่า! ฉันคันมือคันไม้แทบแย่! เอาไปเลย พวกสารเลว!”
เคาอาร์หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง ขณะที่เขาจับใบหน้าของพัลเลอร์และแทงเข้าที่คอของพวกมันทีละตัว
กิลเลียนเองก็ไม่ออมแรง ใช้ขวานของเขาฟาดหัวของพัลเลอร์จนแตกเป็นเสี่ยงๆ
