“หึ!”
เบลินดาหัวเราะในลำคอ ขยับเข้าใกล้กิสเลนโดยไม่พูดอะไร
เธอไม่ได้โจมตีพวกไดรัสเอนต์โดยตรง เพราะทหารรับจ้างส่วนใหญ่พุ่งเข้าจัดการมอนสเตอร์อยู่แล้ว ไม่จำเป็นต้องให้เธอเข้าแทรก เธอเลือกที่จะจับตาดูกิสเลนแทน พร้อมที่จะดึงเขาออกจากอันตรายทุกเมื่อ
“ว๊ากกก!”
“โรรรร!”
เมื่อทหารรับจ้างกลุ่มใหญ่โถมเข้าใส่ พวกไดรัสเอนต์ก็เริ่มเสียจังหวะ แม้แต่ละคนจะไม่ได้แข็งแกร่งมาก แต่ด้วยจำนวนที่มีมากกว่าร้อยคน แต่ละตัวถูกล้อมด้วยทหารรับจ้างเป็นสิบ ๆ คน และถูกโจมตีอย่างต่อเนื่อง
“โรรรร!”
พวกไดรัสเอนต์ที่ถูกฟันจนเกิดบาดแผลเริ่มทรุดลงทีละตัว ของเหลวสีดำข้นไหลทะลักออกมาจากบาดแผล
“โครม!”
“อ๊ากกก!”
แน่นอนว่าทหารรับจ้างเองก็ไม่ได้ปลอดภัย ทุกครั้งที่พวกมันแกว่งแขนขนาดยักษ์ ทหารรับจ้างที่ไม่สามารถป้องกันได้ทันจะถูกเหวี่ยงปลิวกระเด็น
“โรรรร!”
ไดรัสเอนต์ตัวหนึ่งที่พึ่งจะฟาดทหารรับจ้างปลิวไปหลายคน ยกเท้าขนาดมหึมาขึ้น หมายจะเหยียบทหารรับจ้างที่นอนอยู่กับพื้นให้แหลก
“ม…ไม่! ได้โปรด!”
ทหารรับจ้างคนนั้นเห็นเงาขนาดมหึมาทาบลงบนตัว เขาตะโกนออกมาด้วยความหวาดกลัว เมื่อมั่นใจว่าความตายใกล้เข้ามา เขาหลับตาลงแน่น
“ตุ้บ!”
แต่แทนที่จะรู้สึกถึงความเจ็บปวด เขากลับได้ยินเสียงกระแทกที่แผ่วเบา
เมื่อเขาค่อย ๆ ลืมตาขึ้น ก็พบว่ากิสเลนยืนอยู่ตรงหน้าเขา ใช้ดาบยักษ์ขวางเท้าของมอนสเตอร์เอาไว้
“ห…หือ? นี่มัน…”
