แม้แต่ลอร์ดคนก่อน ๆ ของเพอร์เดียมยังเคยล้มเลิกความพยายามในเรื่องนี้ไปแล้ว ไม่มีทางที่คนธรรมดาจะทำสำเร็จได้ด้วยเงินเพียง 20,000 เหรียญทอง
แต่กิสเลนกลับพยักหน้าเล็กน้อย ราวกับเขารับฟังความเห็นของทุกคน
“พวกเจ้าทุกคนพูดได้ดี ข้าก็คิดเช่นกันว่าการบุกเบิกด้วยวิธีนี้เป็นไปไม่ได้ มันจะล้มเหลวแน่”
“ถ้าอย่างนั้น ทำไมนายน้อยถึงยังยืนยันที่จะทำต่อ?”
กิสเลนยิ้มบาง ๆ ก่อนตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
“เพราะข้าไม่ได้จะทำแบบนั้น”
“นายน้อยพูดว่าอะไรนะ?”
เบลินดาที่กำลังสับสนถามซ้ำอีกครั้ง แต่แทนที่จะตอบ กิสเลนกลับคลี่แผนที่ออกมา
“ดูนี่ ป่าอสูรอยู่ตรงนี้ และเราจะเข้าไปจากด้านนี้”
ด้วยการชี้นำของกิสเลน ทั้งสามคนจึงเริ่มพินิจพิเคราะห์แผนที่อย่างละเอียด
บนแผนที่ ป่าอสูรถูกระบุไว้เพียงคร่าว ๆ แสดงให้เห็นขนาดและขอบเขตทั่วไปของมัน
กิสเลนหยิบปากกาออกมา จากนั้นเริ่มวาดเส้นตรงลากจากขอบของป่าอสูรตัดผ่านกลางพื้นที่ ก่อนจะเบนเส้นอย่างเฉียบพลันไปยังอีกด้าน
“ประมาณนี้น่าจะเหมาะ เราจะไม่สนใจพื้นที่อื่น และเปิดเส้นทางตามนี้ นี่คือเป้าหมายแรก”
“หา?”
“แทนที่จะยึดพื้นที่ทั้งหมด เราจะมุ่งหน้าไปยังเส้นทางที่เร็วที่สุดไปยังจุดเป้าหมาย”
“แต่…นายน้อยไม่ได้บอกว่าท่านจะบุกเบิกพื้นที่หรือคะ?”
