เมื่อรักษาเสร็จสิ้น เคาอาร์ค่อย ๆ ลืมตาขึ้นแล้วพูดพึมพำ
”…คุณย่าหรือ?”
“คุณย่าอะไรล่ะ! มีสติหน่อยสิ”
เสียงของกิสเลนดึงสติของเคาอาร์กลับมา เขารีบลุกขึ้นพร้อมกับถอยหนีด้วยความตกใจ
“ข้า… ยังมีชีวิตอยู่? แต่ข้าเห็นคุณย่าของข้าชัด ๆ!”
“หลายคนก็บอกแบบนั้นหลังจากที่ข้าซ้อมพวกเขา แต่เอาเถอะ กลับมาคุยเรื่องสัญญากันเถอะ ข้ายุ่งมากนะตอนนี้”
เคาอาร์ที่มองดูรอยยิ้มอันไร้กังวลของกิสเลน ถอนหายใจหนัก ๆ ก่อนจะพูดว่า
“มาเขียนสัญญากันตอนนี้เลยก็แล้วกัน”
นี่คือช่วงเวลาที่กิสเลนกำราบ“หมาบ้า”ได้อย่างสมบูรณ์
