ตุ้บ! ตุ้บ! ตุ้บ!
ถึงกระนั้น หมัดของกิสเลนก็ยังไม่หยุด
ในสายตาที่พร่ามัวของเคาอาร์ ภาพของคุณย่าผู้ล่วงลับปรากฏขึ้น
‘อ่า คุณย่า… ท่านมาที่นี่ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน? ข้าคิดถึงไข่เจียวของท่านจริง ๆ!’
กิสเลนที่เห็นแววตานึกถึงอดีตของเคาอาร์ หยุดหมัดในทันที
จังหวะนั้นเป็นจังหวะที่เหมาะสมอย่างไร้ที่ติ
“ฮึ… คิดว่าจบแล้วสินะ?”
ตุ้บ!
กิสเลนถอยหลังออกมาพร้อมพยักหน้า เคาอาร์ก็ทรุดลงไปกับพื้นหมดสติ
“กัปตัน!”
พวกทหารรับจ้างรีบวิ่งเข้ามาหาและตรวจดูอาการ
“ไม่ไหวแล้ว… ลมหายใจเขาแผ่วมาก เขาอาจตายได้ทุกเมื่อ”
“ไม่น่าเชื่อว่ากัปตันของพวกเราจะจบลงแบบนี้”
สายตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความสงสาร แต่ไม่มีใครกล้าสบตากับกิสเลน ความรุนแรงที่เขาแสดงออกมานั้นทำให้เหล่าทหารรับจ้างพากันสยบ
ในขณะที่จ้องมองเคาอาร์ที่นอนนิ่งอยู่ กิสเลนพูดขึ้น
“กิลเลียน ไปเอาคนที่ข้าเรียกมา”
“อ่า เข้าใจแล้วครับ”
กิลเลียนรีบหายไปจากที่เกิดเหตุทันที และกลับมาพร้อมนักบวชในเวลาไม่กี่นาที
ปรากฏว่า ก่อนที่จะมาที่นี่ กิสเลนได้เตรียมนักบวชไว้ล่วงหน้าที่โรงเตี๊ยมใกล้ ๆ
‘ท่านลอร์ดวางแผนไว้ล่วงหน้าขนาดนี้เชียวหรือ’
กิลเลียนค่อย ๆ เข้าใจว่า นี่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ ทุกอย่างถูกวางแผนเอาไว้แล้ว
“เริ่มรักษาเดี๋ยวนี้เลย”
นักบวชรีบเทพลังศักดิ์สิทธิ์รักษาเคาอาร์ทันที บาดแผลทุกจุดฟื้นฟูอย่างรวดเร็ว
