กิลเลียนบอกว่าพร้อมออกเดินทางได้ทันที แต่การเตรียมตัวกลับใช้เวลานานกว่าที่คาดไว้ แม้ว่าเขาจะมีของใช้ส่วนตัวไม่มาก แต่ปัญหากลับอยู่ที่อาวุธจำนวนมากที่กระจัดกระจายอยู่ทั่วบ้าน รถม้าที่มีก็เล็กและเก่าเกินกว่าจะบรรทุกอาวุธทั้งหมดได้อย่างเหมาะสม
กิสเลนที่หมดความอดทนในที่สุดก็ยื่นเงินให้พร้อมพูดว่า
“ไปซื้อรถม้าดีๆ สักคันมา ดูแลให้แน่ใจว่าราเชลจะเดินทางอย่างสะดวกสบาย”
เมื่อรวบรวมสัมภาระเสร็จ รถม้าธรรมดาที่ลากด้วยม้าสองตัวกลับกลายเป็นสิ่งที่ดูประหลาดราวกับบางสิ่งจากฝันร้าย หอกเล็กๆ ถูกติดไว้ที่อานม้าทั้งสองตัว ส่วนอาวุธต่างๆ ก็ถูกแขวนประดับรอบตัวรถม้า กิลเลียนเองก็พกดาบกับขวานมือไว้ที่เอว และยังมีหน้าไม้ติดอยู่บนหลังของเขา ใครที่เห็นเขาในสภาพนี้คงคิดว่าเขากำลังมุ่งหน้าเข้าสู่สนามรบ
เหล่าอัศวินที่ติดตามถึงกับส่ายหัว สีหน้าพวกเขาเต็มไปด้วยความเหนื่อยหน่าย
‘เหมือนป้อมปราการเคลื่อนที่ของพวกโจรเลย จะพกอาวุธไปเยอะอะไรขนาดนี้เนี่ย?’
นักรบที่เก่งกาจมักจะพกอาวุธที่ถนัดเพียงไม่กี่ชิ้นเท่านั้น แม้แต่พวกอัศวินในชุดเกราะหนักก็ยังพกแค่ดาบกับอาวุธสำรองสักสองสามชิ้น และหากต้องการอาวุธเพิ่ม พวกเขาจะให้ลูกศิษย์หรือผู้ติดตามถือให้ การที่กิลเลียนลากอาวุธทุกชิ้นติดตัวมาด้วยจึงดูเหมือนคนที่ไม่อาจตัดใจจากสิ่งของได้
ทว่ากิสเลนกลับพยักหน้าอย่างเห็นด้วยในขณะที่กิลเลียนเก็บอาวุธ โดยไม่พูดอะไรเพิ่มเติม
