พลังศักดิ์สิทธิ์สามารถรักษาโรคส่วนใหญ่ได้ แต่โรคนี้เป็นข้อยกเว้น แม้พลังศักดิ์สิทธิ์จะช่วยระงับอาการได้ชั่วคราว แต่สุดท้ายโรคก็จะกลับมาอีก และคนไข้ก็จะทรุดหนักเหมือนเดิม
“พลังศักดิ์สิทธิ์แค่กดอาการไว้ชั่วคราว แต่มันไม่ได้รักษาอะไร และคนธรรมดาก็ไม่สามารถรับการรักษาด้วยพลังศักดิ์สิทธิ์ได้บ่อยๆ”
กิสเลนพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง
การรักษาด้วยพลังศักดิ์สิทธิ์นั้น มักสงวนไว้เฉพาะในงานช่วยเหลือขนาดใหญ่เท่านั้น ขุนนางหรือคนร่ำรวยอาจเข้าถึงได้ง่าย แต่สำหรับคนจนแล้ว มันคือความหวังที่ไม่มีวันเอื้อมถึง
“เจ้าเองคงใช้ทรัพย์สินจนหมดไปแล้วสินะ” กิสเลนกล่าว
กิลเลียนพยักหน้าด้วยสีหน้าหม่นหมอง เขาเคยมีทรัพย์สินมากมาย แต่การรักษาลูกสาวที่ป่วยหนักตลอดหลายปี ทำให้ทรัพย์สินทั้งหมดถูกใช้จนหมดสิ้น เงินทุกบาทที่เคยมี กลายเป็นเหมือนน้ำที่รินใส่หลุมไร้ก้น
“เอาเถอะ ถึงเวลากลับแล้วค่ะ นายน้อย เราไม่ควรอยู่นานกว่านี้” เบลินดาพยายามโน้มน้าว
เธอไม่อยากให้กิสเลนเข้าไปยุ่งเกี่ยวอีก แม้จะรู้ว่าข่าวลือเรื่องโรคติดต่อเป็นเพียงเรื่องโกหก แต่ความกังวลก็ยังคงอยู่
อย่างไรก็ตาม กิสเลนกลับส่ายหน้าด้วยความแน่วแน่
“ข้าต้องรักษาเธอ ตอนนี้ยังไม่สายเกินไป”
เบลินดาขมวดคิ้วแน่น เธอรู้ดีว่ากิสเลนเป็นคนดื้อรั้นมาตั้งแต่เด็ก เมื่อเขาตัดสินใจแล้ว แม้แต่เธอก็ไม่สามารถเปลี่ยนใจเขาได้
“เช่นนั้นก็รีบรักษาเถอะค่ะ”
