เมื่อได้ยินคำพูดของเบลินดา กิสเลนหยิบกระดาษและปากกาออกมา ก่อนเขียนรายการวัตถุดิบที่ต้องการอย่างรวดเร็ว
“เบลินดา เอานี่ไป อย่าให้ขาดแม้แต่อย่างเดียว”
เบลินดามองกระดาษในมือด้วยสีหน้าตกใจ
“ท่านต้องการ ‘พรแห่งภูติ’ ด้วยหรือคะ?”
“ใช่”
พรแห่งภูติเป็นดอกไม้ที่มีค่ามาก ราคาของมันสูงลิ่วจนเทียบได้กับทองคำหลายเท่าของน้ำหนักตัวมันเอง
“แต่…มันแพงมาก และหาได้ยากมากด้วย”
“มันคือส่วนที่สำคัญที่สุด เราไม่มีเวลาให้เสีย ต้องเตรียมยาให้เร็วที่สุดก่อนที่อาการชักจะกลับมาอีกครั้ง”
ด้วยความจำใจ เบลินดารีบออกไปจัดหาวัตถุดิบ ส่วนอัศวินที่ติดตามมาก็เริ่มเตรียมอุปกรณ์ตามคำสั่งของกิสเลนทันที
กิลเลียน ที่เพิ่งจะสงบใจลงหลังจากช่วยลูกสาวจากอาการชักเกร็งได้แล้ว ทำได้เพียงจ้องมองเหตุการณ์ตรงหน้าด้วยความงุนงง ร่างกายและจิตใจของเขาเหนื่อยล้าเกินกว่าจะหยุดสิ่งที่กิสเลนกำลังทำอยู่
เมื่อเบลินดากลับมาพร้อมวัตถุดิบ กิสเลนก็เริ่มลงมือปรุงยาในทันที
‘มันอาจจะเป็นโรคที่รักษาไม่ได้ในตอนนี้ แต่ในอนาคตจะมีวิธีการรักษา’
วิธีการรักษานั้นเคยถูกพูดถึงอย่างกว้างขวางจนแม้แต่กิสเลนเองยังจดจำได้ดี แม้ว่าส่วนผสมจะมีราคาสูงลิ่วและหายากมาก แต่กระบวนการปรุงยากลับไม่ได้ซับซ้อนนัก
ด้วยเหตุนี้ กิสเลนที่ไม่เคยมีความรู้เรื่องเภสัชวิทยามาก่อน จึงสามารถเลียนแบบการทำงานของช่างปรุงยาได้อย่างงุ่มง่าม แต่ยังคงแม่นยำ
