เลย!
ดูท่าแล้ว… ซูเฉินคงไม่พ้นความตายแน่นอน!
หลายชั่วยามต่อมา ซูเฉินออกจากเมืองหยุนเจียง มาถึง เทือกเขากูเยว่
เทือกเขาแห่งนี้ทอดยาวหลายพันลี้เต็มไปด้วยต้นไม้โบราณสูงใหญ่ ยอดเขาสูงชันภายในลึกเข้าไปเป็นอาณาเขตของสัตว์อสูรนานาชนิดแม้แต่ผู้บ่มเพาะใน ขอบเขตชำระลมปราณ ยังไม่กล้าบุกลึกเข้าไปง่าย ๆ
“ถ้าข้าจำไม่ผิด… หญ้าหัวใจศักดิ์สิทธิ์เก้ามังกรนั้นเติบโตอยู่ในบริเวณ ‘สระลับห้วงหยิน’ แห่งเทือกเขากูเยว่เมื่อชาติก่อน อาจารย์ของข้าก็เคยพบมันที่นั่น!”
ซูเฉินคิดเงียบ ๆ ในใจ
หญ้าหัวใจศักดิ์สิทธิ์เก้ามังกรนั้น เป็นสมุนไพรวิญญาณระดับดินที่หายากยิ่งเติบโตเฉพาะบริเวณที่มีพลังหยินและหยางผสานกันและยังเป็น วัตถุดิบหลักในการปรุงเม็ดยาเก้ามังกร
แม้เขาจะรู้ว่าในเทือกเขากูเยว่เต็มไปด้วยอันตรายแต่ซูเฉินกลับไม่หวั่นไหวแม้แต่น้อย
เมื่อเข้าสู่เขตเทือกเขา ส่วนรอบนอกยังมีเพียงสัตว์อสูรระดับหนึ่งเขาจัดการได้อย่างง่ายดายโดยไม่เสียพลังแม้แต่น้อย
สัตว์อสูรระดับสองเปรียบได้กับผู้บ่มเพาะในขอบเขตชำระลมปราณแม้จะเริ่มสร้างความลำบาก แต่ก็ยัง ไม่อาจคุกคามเขาได้
ซูเฉินจึงเร่งฝีเท้า ปิดซ่อนลมหายใจ และเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วภายใน
