“ข้าต้องพาพวกมันออกไปจากปราสาทให้ได้ก่อน พ่อและพี่ชายของข้าห้ามรู้เรื่องนี้เด็ดขาด”
หลังจากตัดสินใจได้ เอมิเลียก็ลืมตาและพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่เหมือนเค้นออกมาจากความคับแค้นใจ
“ข้าจะให้ 20,000 โกลด์ เอาไปแล้วออกไปเดี๋ยวนี้”
“ดี ข้ารู้ว่าเจ้าจะตัดสินใจแบบนี้”
“หุบปาก การเพิกถอนหมั้นจะเริ่มทันที”
“แน่นอน จัดการได้ตามใจเจ้าเลย”
กิสเลนตอบรับอย่างง่ายดาย ราวกับการถอนหมั้นไม่มีความสำคัญใดๆ เลย เมื่อเทียบกับเงินจำนวนมหาศาลที่เขาเพิ่งได้มา
หลังจากนั้น ทั้งสองได้เดินออกจากกัน โดยที่ความสัมพันธ์ซึ่งเคยถูกผูกมัดไว้ด้วยหมั้นหมาย บัดนี้ได้ถูกตัดขาดจนไม่อาจย้อนกลับได้อีก
ถึงแม้กิสเลนและพรรคพวกจะออกจากปราสาทไปแล้ว เอมิเลียก็ยังไม่อาจสงบสติอารมณ์จากความโกรธที่กำลังเดือดพล่านในใจ
“กิสเลน เฟอร์เดียม! เจ้านั่นกล้ามาข่มขู่ข้าได้ยังไงกัน?”
การที่ถูกผู้ชายคนหนึ่งข่มขู่ และยังโดนรีดไถเงินไปอีก มันคือความอัปยศที่เลวร้ายที่สุดในชีวิตของเธอ
“ข้าต้องกำจัดมัน ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม…”
เอมิเลียกัดริมฝีปาก ใบหน้าแสดงความหงุดหงิดจนบิดเบี้ยว
ดยุคเดลฟีนเป็นคนที่น่าหวาดกลัว หากข่าวลือเรื่องข้อตกลงลับของเธอกับเขาแพร่ออกไป ดยุคย่อมตัดความสัมพันธ์กับเธออย่างไม่ลังเล
“ข้าไม่อาจเสี่ยงที่จะเสียความไว้วางใจของพวกเขาได้ จนกว่าข้าจะสร้างอำนาจให้แข็งแกร่งมากพอ”
