‘ข้าควรซื้อของขวัญให้นางสักอย่าง’
เมื่อเอเลน่ากลับมาสดใสขึ้นหลังจากที่หม่นหมองมานาน กิสเลนคิดว่าการให้ของขวัญจะช่วยสร้างขวัญกำลังใจของเธอ
อีกทั้งเขายังรู้สึกขอบคุณที่เธอช่วยเตือนเรื่องของเอมิเลียที่เขาเกือบลืมไป
“เลือกเสื้อผ้ากับเครื่องประดับที่เจ้าต้องการได้เลย”
“จริงเหรอ! หนูใช้เงินได้เท่าไหร่?”
“ห้าเหรียญทอง”
“อุ่ก…”
“ถ้าไม่เอาก็อย่าเอา”
“ไม่นะ! ได้ๆ หนูจะเลือก ขอบคุณค่ะ พี่ชาย!”
เอเลน่ารีบเปลี่ยนสีหน้าอย่างรวดเร็วและออดอ้อนกลัวว่าเขาจะเปลี่ยนใจ
กิสเลนยิ้มบางๆ ก่อนส่งเธอกลับไปยังห้องพัก
จากนั้นเขารีบออกไปหาเบลินดา ก่อนที่ความคิดในหัวจะเลือนหายไป
“เเบลินดา ท่านพ่อจะกลับมาเมื่อไหร่?”
“ท่านลอร์ดหรือ? ถ้าคิดดู เมื่อเขาได้รับข่าวจากคุณหนู เขาคงเริ่มเตรียมถอนทัพแล้ว… ก็คงใช้เวลาประมาณหนึ่งสัปดาห์”
“นั่นเพียงพอ ข้าจะไปและกลับทัน”
“ไปไหนหรือคะ?”
“ไปยังอาณาเขตเรย์โฟลด์”
เบลินดายิ้มบางๆ ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความซุกซน
“พูดถึงแล้ว วันเกิดของคุณหนูเอมิเลียใกล้เข้ามา จะต้องมีงานเลี้ยงใหญ่แน่ๆ แบบนี้นายน้อยจะไปเตรียมตัวล่วงหน้าเหรอคะ?”
“อืม… ก็ไม่เชิงหรอก ข้าตั้งใจจะไปพบเอมิเลีย แต่ยังมีเรื่องอื่นที่ต้องจัดการด้วย”
“โอ้ ตายจริง นายน้อยคงชอบคุณหนูเอมิเลียมากเลยสินะ โรแมนติกจริงๆ”
กิสเลนส่ายหัว พร้อมกับรู้สึกว่าถ้าพูดต่อไปคงจะโดนหยอกมากกว่าเดิม
