เคนกัดฟันแน่น สายตาเต็มไปด้วยความโกรธที่ปะทุจากคำพูดยั่วยุของกิสเลน
“ไอ้บ้านี่เสียสติไปแล้วจริงๆ สินะ? เจ้าเตรียมตัวคุกเข่าเลียบู๊ทข้าไปร้องไห้ไปได้เลย!”
ทั้งสองคนเดินไปยังสนามฝึกซ้อม ข่าวเรื่องการดวลแพร่กระจายอย่างรวดเร็ว ผู้คนเริ่มหลั่งไหลมาที่สนามแห่งนั้น ข่าวว่านายน้อยอารมณ์ร้ายกำลังจะโดนซัดนั้นถือเป็นเรื่องที่น่าตื่นเต้นเกินกว่าจะพลาดได้ แม้กระทั่งเหล่าอัศวินที่หยุดพักอยู่ยังพากันมาดู
ท่ามกลางฝูงชน กิสเลนสังเกตเห็นอัศวินคนหนึ่งที่ดูเหมือนจะมึนเมาเล็กน้อย เขามีจมูกแดงก่ำและเดินโซเซ แต่ทันทีที่เห็นเขา กิสเลนก็ยิ้มขึ้นมาเล็กน้อยราวกับได้พบเพื่อนเก่า
‘อ้อ สโควานก็มาด้วย’
อัศวินผู้นั้นคือสโควาน เขาเคยโม้ให้คนทั้งปราสาทฟังเกี่ยวกับความสามารถของกิสเลนระหว่างการปราบปรามพวกออร์ค แต่ไม่มีใครเชื่อเขา ตรงกันข้าม คนอื่นกลับดูแคลนว่าเขาเพียงแค่ยกยอเจ้านายเพื่อเอาใจทายาทของปราสาท
หลังจากนั้นไม่นาน สโควานก็ได้รับสมญาว่าเป็น “อัศวินจอมโกหก” และ “อัศวินผู้ทอดทิ้งเกียรติยศ” ชื่อเสียงของเขากลายเป็นที่ครหาว่าเขาเป็นแค่คนประจบสอพลอที่ยกย่องกิสเลนอย่างเกินจริง
ด้วยความรู้สึกถูกดูแคลน สโควานใช้ชีวิตด้วยความสิ้นหวังและจมอยู่กับเหล้า เพราะไม่มีใครเชื่อคำพูดของเขาและเกียรติของอัศวินถูกลดค่าไปโดยสิ้นเชิง เขาไร้จุดหมายในชีวิตจนเหลือเพียงการดื่มเพื่อหลีกหนีความเป็นจริง
