“แอ้ก!”
เคนกุมปากแน่นพลางกลิ้งไปมาบนพื้น
‘นี่มันอะไรกัน? ทำไมเขาถึงต่อสู้เก่งขนาดนี้? เขาเก่งแบบนี้มาตลอดเลยเหรอ? ไม่…ไม่มีทาง ถ้าเขาเก่งแบบนี้จริง ข้าคงไม่สามารถรังแกเขาได้ตลอดที่ผ่านมาแน่! เกิดอะไรขึ้นกันแน่?’
ความคิดของเคนต้องหยุดชะงัก เมื่อกิสเลนเริ่มโจมตีอย่างไม่หยุดยั้ง
ตุ้บ! ตุ้บ!
ด้วยหมัดแต่ละครั้ง บรรยากาศรอบๆ เริ่มเปลี่ยนไปทีละน้อย
ในตอนแรก ผู้ชมยังรู้สึกทึ่งกับการเคลื่อนไหวอันสวยงามของกิสเลน แต่เมื่อเวลาผ่านไป คนจำนวนมากขึ้นเริ่มรู้สึกกังวลกับสภาพของเคน เมื่อการโจมตีกลายเป็นเรื่องโหดร้ายเกินไป
“เขาจะไม่ตายไปเสียก่อนเหรอ?”
“ไม่มีใครคิดจะห้ามเขาเลยเหรอ?”
เสียงซุบซิบของผู้ชมดังขึ้นด้วยความตกใจ
“อึก… แอ้ก… ขะ…ขอร้อง… หยุด…”
เคนพยายามอ้าปากพูดท่ามกลางหมัดที่ไม่หยุดหย่อนของกิสเลน แต่กิสเลนไม่มีทีท่าว่าจะหยุดง่ายๆ
เมื่อกิสเลนเริ่มลงมือ เขาไม่เคยทำอะไรครึ่งๆ กลางๆ และเขาไม่เคยให้อภัยคนที่กล้าท้าทายเขาได้ง่ายๆ นี่เป็นหลักการที่เขายึดถือมาตลอด ตั้งแต่สมัยที่ยังเป็นราชาแห่งทหารรับจ้าง
“นายน้อย ได้โปรดหยุดเถอะ!”
เมื่อทนดูต่อไปไม่ไหว องครักษ์ของเคนพุ่งเข้ามาขวางทางของกิสเลน
เคร้ง!
ในเสี้ยววินาที ดาบของกิสเลนก็ชี้ไปที่ลำคอขององครักษ์ก่อนที่ใครจะทันสังเกตว่าเขาชักดาบออกมาเมื่อไร
กิสเลนยิ้มเยาะอย่างเย็นชา
