“เจ้ากล้ามากที่ขัดขวางการดวลอันศักดิ์สิทธิ์ เจ้าจะรับหน้าข้าแทนนายของเจ้าหรือ?”
ถ้าสถานการณ์กลับกันและเคนเป็นฝ่ายชนะ องครักษ์คนนี้ก็คงพูดเหมือนเดิมและไม่สนใจที่จะเข้ามาช่วยกิสเลน
การดวลจะถูกเรียกว่าศักดิ์สิทธิ์ก็ต่อเมื่อฝ่ายตนเป็นผู้ชนะเท่านั้น
องครักษ์กลืนน้ำลายอย่างลำบากใจ ก่อนจะพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงสั่นๆ
“ผ…ผลแพ้ชนะชัดเจนแล้ว ได้โปรดหยุดมือเถิดขอรับ”
ในตอนนั้นเอง ร่างของเคนที่นอนดิ้นอยู่กับพื้นเหมือนหนอนเน่าเป็นเครื่องพิสูจน์คำพูดของเขา
กิสเลนก้มลงมองเคนก่อนจะคลิกลิ้นอย่างไม่พอใจ
“แค่นี้ก็ทนไม่ได้ เด็กสมัยนี้มันอ่อนแอเสียจริง เอาล่ะ ข้าจะจบเรื่องแค่นี้ก็แล้วกัน…”
จากนั้นเขาหันไปหาองครักษ์ด้วยสายตาเย็นชาและพูดต่อ
“แล้วเมื่อไหร่พวกเจ้าจะคืนเงินที่ยืมข้ามา?”
“ค…นายน้อย พวกเราไม่มีเงินติดตัวมากขนาดนั้นตอนนี้ ข้าต้องกลับไปที่คฤหาสน์ก่อน…”
“แล้วเมื่อไหร่ล่ะ?”
“ข้า…ข้าจะรายงานและส่งเงินมาให้ก่อนสิ้นเดือนนี้”
ในความเป็นจริง เงินที่เคนบังคับเอาจากกิสเลนไปนั้นไม่ถึง 100 เหรียญทองด้วยซ้ำ เพราะตอนนั้นกิสเลนไม่มีเงินมากพอจะถูกรีดไถมากกว่านี้
แต่ตอนนี้จู่ๆ กิสเลนก็เรียกร้อง 1,000 เหรียญทอง โดยอ้างว่าเป็นดอกเบี้ยหรืออะไรบางอย่าง
องครักษ์รู้สึกคับแค้นใจ แต่ก็ไม่มีทางเลือกนอกจากยอมรับข้อเรียกร้อง
หากเขาเถียงตอนนี้ กิสเลนผู้บ้าคลั่งคนนี้อาจฆ่าเคนจริงๆ
