ด้วยความยากจนของตระกูลเพอร์เดียม เอเลน่าเองก็แทบไม่ได้รับค่าใช้จ่ายในชีวิตประจำวันมากนัก ถึงอย่างนั้น เธอก็ยังเป็นชนชั้นสูง เมื่อเงินของเธอรวมกับของสโควาน มันกลายเป็นจำนวนที่ทุกคนพอใจ
เอเลน่านั่งลงบนเก้าอี้ที่สาวใช้จัดเตรียมให้ เธอมองไปที่สโควานและบังเอิญสบตากับเขา
เป็นสายตาที่แสดงความเจ็บปวดร่วมกัน ทั้งสองต่างเข้าใจความทุกข์ของกันและกันดี
เช่นเดียวกับสโควาน เอเลน่าถูกมองว่าเป็นคนโกหกที่พยายามเชิดชูกิสเลน สิ่งที่ทำให้เธอทรมานคือไม่มีใครเชื่อเธอ ในช่วงหลังนี้เธอถึงขั้นนอนไม่หลับด้วยความคับแค้นใจ
‘คุณหนู นี่มันไม่ยุติธรรมเลย’
‘ข้าเองก็รู้สึกแทบบ้าเพราะความไม่ยุติธรรมนี้เหมือนกัน’
การดวลเริ่มขึ้นในที่สุด ขณะที่เอเลน่ากับสโควานสบตากัน ราวกับกำลังสื่อสารกันเงียบๆ
กิสเลนเหวี่ยงดาบในอากาศสองสามครั้ง ก่อนจะเล็งไปที่เคน
“เข้ามาสิ”
“อะไรนะ?”
“เจ้าอยากสู้ไม่ใช่หรือ? เข้ามาสิ ไม่ว่าอะไร การที่เจ้าบ้านจะโจมตีแขกก่อนมันก็ขี้ขลาดเกินไป”
“เจ้านี่มัน…!”
เคนชักดาบขึ้นด้วยความเดือดดาลแล้วพุ่งเข้ามาด้วยแรงทั้งหมด ด้วยร่างที่สูงกว่าและบึกบึนกว่ากิสเลนมาก ภาพการดวลของทั้งคู่เหมือนกับการต่อสู้ของวัวกระทิง
เคร้ง!
ดาบทั้งสองกระทบกันเสียงดังสนั่น เคนจ้องกิสเลนด้วยสายตาโกรธจัดและรวบรวมพละกำลังทั้งหมด
‘ข้าจะทำให้เขาพิการ‘
