เคนช็อกกับตัวเลขที่ได้ยิน
“พันเหรียญทอง?! ข้ายังไม่ได้เอาไปจากเจ้าสักร้อยเหรียญด้วยซ้ำ!”
“อ้อ อย่างนั้นเหรอ? ยังไงเจ้าก็ยืมเงินข้าใช่ไหม? รวมดอกเบี้ยก็ต้องพันเหรียญ จ่ายมา ข้าต้องการเงินตอนนี้”
ความจริงแล้ว แม้พันเหรียญก็ไม่พอกับแผนการของกิสเลน เขาต้องการอย่างน้อยหมื่นเหรียญ แต่เพราะรู้ว่าเคนคงไม่มีเงินมากขนาดนั้น เขาจึงยอมเอาแค่พันเหรียญ
‘มันไม่มาก แต่มันจะเพิ่มขึ้นได้ การเริ่มต้นที่ดีสำคัญเสมอ‘
เคนจ้องหน้าเขาด้วยความไม่เชื่อและตะโกนออกมา
“แกบ้าไปแล้วเหรอ? ข้าไปเกี่ยวอะไรกับความร้อนเงินของแก! เงินนั่นไม่ใช่เงินกู้ แต่แกให้ข้าเพราะขอบคุณข้าที่เป็นเพื่อนเจ้าต่างหาก! ไม่รู้จัก ‘ค่ามิตรภาพ’ หรือไง!”
ค่ามิตรภาพ? ตอนนี้กิสเลนรู้แล้วว่ามันเป็นเพียงคำอ้าง เขาไม่ได้อยากให้เงินนั้น เคนบังคับเอาไปด้วยกำปั้น
“คนที่เอาไปด้วยกำลังมักพูดแบบนี้ ยังไงซะ จะจ่ายหรือไม่ก็แล้วแต่เจ้า แต่หลังจากการดวล เจ้าต้องควักมันออกมา”
กิสเลนกำหมัดแล้วแสยะยิ้ม
“หลังจากโดนสักสองหมัด เจ้าจะหาเงินมาได้เอง”
