ชายคนนั้นปล่อยดาบลงกับพื้นและเริ่มกระตุกอย่างรุนแรง
กิสเลนมองศัตรูที่ดิ้นทุรนทุรายด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยความบ้าคลั่ง มือที่เปื้อนเลือดของเขาค่อยๆ ดึงศพนั้นเข้ามาใกล้ใบหน้า ราวกับต้องการให้มองเห็นความทุกข์ทรมานนั้นชัดเจน
เขากระซิบด้วยเสียงที่หนักแน่นและเปี่ยมด้วยความสะใจ
“พวกเจ้าไม่มีทางรู้หรอก… ว่าข้ารอคอยวันนี้มานานแค่ไหน ทุกๆ วันข้าเฝ้าฝันถึงมัน…”
แล้วกิสเลนก็เหวี่ยงแขนออกไปอย่างแรง
ฉึบ!
หัวของศัตรูขาดกระเด็นและร่างของเขาล้มลงไปบนกองขยะที่กองอยู่