จามาลหันไปถามชายวัยกลางคนด้วยใบหน้าตึงเครียดเล็กน้อย “ดูเหมือนเจ้าจะพามาน้อยไปหน่อยนะ ถ้าเล่นตลก ข้าบอกเลยว่าไม่ขำ เจ้ารู้ใช่ไหมว่าพวกข้าเป็นอัศวิน?”
ชายวัยกลางคนไม่ตอบ แต่กลับหยิบกระดาษแผ่นหนึ่งออกมาจากเสื้อโค้ทแล้วโบกให้ดู
“อย่ากังวลไป ข้าเตรียมทุกอย่างไว้แล้ว เงินสดมันพกพาลำบาก ในกรณีเงินก้อนใหญ่แบบนี้ ใช้เครดิตของสมาคมพ่อค้าทางเหนือสะดวกกว่ามาก”
“เหอะ ข้าชอบเหรียญทองมากกว่า แต่เอาเถอะ ถ้ามันเป็นของปลอม ข้าจะฆ่าเจ้าแน่”
ชายวัยกลางคนหัวเราะเบาๆ พร้อมพยักหน้า “ไม่ต้องกังวล จะไม่มีปัญหาแน่นอน ข้ารับรอง”
จามาลรับกระดาษอย่างไม่เต็มใจนัก ก่อนจะเริ่มดึงมานามาตรวจสอบความจริง แต่เมื่อเห็นข้อความบนกระดาษดวงตาของเขาก็เบิกกว้าง
[บัตรเชิญงานบอลของดินแดนดิกัลด์]
มันเป็นเพียงบัตรเชิญงานบอลไร้ค่าจากดินแดนอื่นเท่านั้น
“ไอ้สารเลว!”
ทันทีที่จามาลซึ่งเต็มไปด้วยโทสะพยายามจะชักดาบออกมา—
ตุบ!
ชายวัยกลางคนที่เตรียมมีดสั้นไว้อยู่แล้วแทงเข้าไปที่ท้องของจามาล
“อ๊ากก!”
“ข้าหยิบมันมาได้ระหว่างทาง เจ้าไม่ชอบงานเต้นรำหรือไง?”
พูดจบชายวัยกลางคนก็ขยับมีดอีกครั้ง
แทง! แทง! แทง!
เขาแทงจามาลซ้ำอีกหลายครั้งอย่างรวดเร็วก่อนจะถอยออกมาเล็กน้อย
“ข้าไม่ได้โกหก เมื่อเจ้าตายไปแล้ว จะไม่มีปัญหาใดๆ เกิดขึ้นเลย”
“ไอ้สารเลว… เจ้าหลอกใชัข้า”
