“ที่นี่มันที่ไหนกัน…?”
ห้องไม่ใหญ่ แต่สะอาดสะอ้านและตกแต่งอย่างสง่างาม ราวกับเป็นที่พักของชนชั้นสูง
บรรยากาศที่คุ้นเคยนี้ทำให้กิสเลนเอียงหัวอย่างสงสัย ความทรงจำบางอย่างเหมือนจะลอยขึ้นมา
“ข้ากลับมาที่ปราสาทหรือ? นี่ใช่ห้องของข้าหรือเปล่า?”
ดูเหมือนจะผ่านมาสักระยะตั้งแต่เขาหมดสติไป
เอี๊ยด
ประตูเปิดออกทันใดนั้น และมีคนเดินเข้ามา เมื่อเห็นกิสเลนกำลังมองไปรอบๆ ห้อง นางอุทานด้วยความประหลาดใจ
“นายน้อยฟื้นแล้ว!”
“หา?”
หญิงสาวในชุดเรียบร้อย ผมดำถูกรวบขึ้นอย่างเป็นระเบียบ ตบมือด้วยความยินดี
ใบหน้านางดูคุ้นตา
กิสเลนตะโกนออกมาด้วยความประหลาดใจ
“เบลินดา?”
ผู้หญิงตรงหน้าคือเบลินดา หัวหน้าแม่บ้านและครูส่วนตัวของเขาอย่างแน่นอน
แม้ทุกคนในเพอร์เดียมจะวิจารณ์เขา เบลินดาก็ยังคอยปกป้องเสมอ
การได้เจอนางอีกครั้งในตอนนี้ทำให้เขาตกตะลึง
“เบลินดา!”
กิสเลนกระโดดลงจากเตียงและกอดนางแน่น
“เป็นอะไรไปอีกล่ะคะ? ทำอะไรผิดมาอีกแล้วหรือเปล่า?”
เบลินดาพูดปลอบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล กิสเลนปล่อยนางออกแล้วตอบด้วยรอยยิ้มกว้าง
“เปล่า ข้าแค่ดีใจที่ได้เจอเจ้า”
“ดีใจอะไรนักหนา เห็นหน้ากันทุกวันอยู่แล้วไม่ใช่หรือคะ?”
เบลินดามองเขาด้วยสายตาสงสัย ขณะที่กิสเลนพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง
“จริงๆ แล้ว ข้าตายไปแล้วแล้วกลับมาน่ะ…”
“ค่าๆ~ ท่านตายเพราะออร์คแล้วฟื้นขึ้นมาใหม่บนเตียงเนี่ยนะ โอ้โห น่าทึ่งมากเลยค่ะ”
