ร่างกายในช่วงเวลานี้อ่อนแอเหลือเกินแม้ขยับเพียงเล็กน้อย เหงื่อก็ไหลออกมามากมาย กล้ามเนื้อปวดระบมจากการเคลื่อนไหวหนักหน่วงรู้สึกราวกับข้อต่อของเขากำลังลั่นจากการเคลื่อนไหวหนักเกินไปแต่ถึงอย่างนั้น รอยยิ้มก็ไม่เคยหายไปจากใบหน้าของเขาหลายทศวรรษที่ผ่านมากับการต่อสู้และการเข่นฆ่า หากเขาไม่เรียนรู้ที่จะสนุกกับการต่อสู้ เขาคงไม่รอดมาได้ความรู้สึกนี้ การผลักดันร่างกายไปสู่ขีดจำกัด เป็นเครื่องพิสูจน์ว่าเขายังมีชีวิตอยู่ฟึ่บ!
บึ้ม!
กิสเลนหลบการโจมตีของออร์คอย่างเฉียดฉิว สังหารพวกมันไปทีละตัวสโควานที่เห็นฉากนี้กลืนน้ำลายลงคอ แม้ว่าเขาจะสามารถใช้มานาได้ แต่เขาก็ไม่สามารถเคลื่อนไหวเช่นนั้นได้‘นายน้อยทำได้ยังไงกัน?’เห็นชัดว่าเขากำลังลำบาก แต่ทุกครั้งที่หลบหรือโจมตี ไม่มีการเคลื่อนไหวใดที่เสียเปล่าเลย
สโควานไม่เคยเห็นทักษะดาบเช่นนี้ในชีวิตของเขามาก่อน
‘น่าทึ่งจริง ๆ’
ในฐานะคนที่ฝึกฝนดาบ เขารู้สึกอยากเรียนรู้การเคลื่อนไหวที่สมบูรณ์แบบเช่นนี้ มันเหมือนกับการได้ชมยอดนักดาบที่ไม่สามารถใช้มานาได้
‘ไม่… อาจจะเหนือกว่านั้นด้วยซ้ำ…’
ถ้าใครได้ยินความคิดของเขา คงคิดว่าเขาบ้า แต่สิ่งที่เขาคิดแทบจะใกล้เคียงความจริง
เหล่าผู้แข็งแกร่งทั้งเจ็ดในทวีปนี้ล้วนเป็นสิ่งมีชีวิตที่อยู่เหนือขีดจำกัดของมนุษย์ ความสามารถของพวกเขาไม่ใช่แค่เทคนิค แต่มันคือการหยั่งรู้ถึงแก่นแท้ของการต่อสู้
