เขาสามารถฆ่าออร์คได้มากเท่าที่มี แต่ก็ยากสำหรับเขาที่จะป้องกันไม่ให้ทหารบาดเจ็บแต่สัตว์ประหลาดพวกนี้กลับรีบมารวมตัวรอบเขา เขารู้สึกแทบอยากจะโค้งขอบคุณเลยทีเดียว
“การต่อสู้โดยไม่ใช้มานา… ไม่ได้ทำมานานแล้วนะเนี่ย”
กิสเลนยิ้มเย่อหยิ่งพลางยกดาบขึ้น
ในตอนนี้ เขารู้วิธีใช้เทคนิคการฝึกมานาของตระกูล แต่ไม่เคยฝึกมันอย่างจริงจัง
ในชีวิตก่อน จนกระทั่งออกจากบ้านมาเร่ร่อนเป็นทหารรับจ้างเพื่อเอาชีวิตรอด เขาถึงเริ่มฝึกฝนจริงจังแต่ในช่วงเริ่มต้นนั้น เขาต้องต่อสู้โดยไม่ใช้มานา
แต่ตอนนี้ แม้จะคล้ายกับช่วงนั้น มันก็ต่างออกไป ในใจของเขาเต็มไปด้วยประสบการณ์ดาบที่สั่งสมมาหลายปี
“เข้ามาสิ!”“กร๊าซ!”
ตึง!
ฝูงออร์คเหวี่ยงขวานอย่างดุดัน แต่การเคลื่อนไหวแปลก ๆ ของกิสเลนทำให้การโจมตีพลาดหมด
เขาหลบการโจมตีด้วยการเคลื่อนไหวเพียงเล็กน้อย ใช้แรงของออร์คที่พุ่งเข้ามาเล่นงานคอของพวกมันเองฉัวะ!“กร๊อก!”ในทุกการแกว่งดาบ 1 ครั้งของเขา จะมีออร์ค 1 ตัวกระอักเลือดแล้วล้มลงกับพื้น
“เฮ้อ ร่างนี้โคตรไม่ได้ดั่งใจเลย” กิสเลนพึมพำขณะฟันฝ่าศัตรูไปเรื่อย ๆ
