อย่างที่เขาคาดไว้ ภายในปากของงูยักษ์นั้นบุด้วยเนื้อเยื่ออ่อน ซึ่งแตกต่างจากเกล็ดแข็งแกร่งที่ปกคลุมภายนอกโดยสิ้นเชิง
‘ดี… วิธีนี้ต้องได้ผล’
แต่ยังไม่มีเวลามารู้สึกโล่งใจ พิษที่ซึมออกมาจากเขี้ยวของสัตว์ร้ายนั้นเริ่มกัดกร่อนเสื้อผ้าของเขาอย่างรวดเร็ว
พิษร้ายนี้มีพลังมากพอที่จะฆ่าสัตว์อสูรขนาดใหญ่ในพริบตา ซึ่งเป็นสาเหตุให้ชื่อเสียงของงูโลหิตในฐานะเจ้าแห่งป่าอสูรเป็นที่น่าเกรงขาม
กิสเลนสามารถใช้มานาสร้างเกราะป้องกันชั่วคราวได้ แต่มันก็เป็นเพียงวิธีถ่วงเวลาเท่านั้น เขาต้องรีบฆ่ามันและหลบหนีออกไปให้ได้โดยเร็วที่สุด
เขาเปิดใช้งานแกนมานาที่สองและสาม พลังมานาทะลักไปทั่วร่างของกิสเลน
ในจังหวะนั้นเอง งูโลหิตเริ่มขยับลิ้นและกล้ามเนื้อในลำคอ พยายามจะกลืนเขาทั้งตัว
“อึก!”
ขณะที่ร่างของกิสเลนถูกดึงลึกเข้าไปในลำคอ เขารวบรวมมานาทั้งหมดเข้าสู่ดาบในมือ ก่อนจะกระหน่ำแทงไปยังเพดานปากของงูยักษ์
ฉึก!
แค๊ดดดดด!
หัวของงูโลหิตกระตุกขึ้นอย่างแรงด้วยความเจ็บปวด มันส่งเสียงคำรามดังลั่นจนป่าโดยรอบสะท้าน
กิลเลียนซึ่งกำลังต่อสู้อยู่ด้านนอก เห็นงูยักษ์ดิ้นพล่านอย่างบ้าคลั่ง เขาจึงต้องถอยออกมาก่อน เพราะการแกว่งหัวอย่างรุนแรงทำให้ช่องปากของงูไม่สามารถมองเห็นได้ชัดเจน
แต่พวกเขาไม่สามารถยืนนิ่งเฉยได้
ต่อให้กิสเลนต้องตาย พวกเขาก็ยังจำเป็นต้องฆ่างูยักษ์ตัวนี้ให้ได้ หากต้องการเอาชีวิตรอด
