เมื่อเห็นควันสีแดงเข้มลอยออกมาจากปากงู—ภาพที่พวกเขาเคยเห็นมาก่อน ทหารรับจ้างทุกคนต่างตัวแข็งทื่อด้วยความตึงเครียด
สิ่งเดียวที่พวกเขาทำได้ตอนนี้คือเฝ้ารอและภาวนาให้การเสี่ยงตายของหัวหน้าของพวกเขาประสบความสำเร็จ
“อึก!”
ร่างกายของกิสเลนใกล้ถึงขีดจำกัดแล้ว พลังมหาศาลจากมานากำลังฉีกกล้ามเนื้อของเขา และตอนนี้กระดูกของเขาเริ่มส่งเสียงลั่นจากแรงกดดัน
แต่ถึงแม้จะเจ็บปวดจนแทบทนไม่ไหว กิสเลนก็ยังคงไม่หยุด
เขายังคงปลดปล่อยพลังทุกหยดที่มีในตัว แม้จะต้องแลกด้วยชีวิตที่สั้นลงก็ตาม
หากปล่อยไว้แบบนี้ ร่างกายของเขาคงพังทลายก่อนที่พิษจะฆ่าเขาเสียอีก
“อ๊ากกกก!”
เขาร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด พยายามบังคับตัวเองให้มีสติ
‘ถ้าข้าหมดสติไปตอนนี้ ทุกอย่างจบแน่’
ตั้งแต่วันที่เขาเลือกที่จะอุทิศชีวิตให้กับดาบ ชีวิตที่ง่ายดายก็ไม่เคยเป็นทางเลือกของเขา และมันก็คงไม่มีวันเป็นเช่นนั้น
สิ่งเดียวที่กิสเลนทำได้ในตอนนี้คือเททุกสิ่งทุกอย่างที่เหลืออยู่ลงไปในปัจจุบัน
“กาาาาาาาาาาาาาาาาา!”
การเคลื่อนไหวของงูโลหิตเริ่มช้าลงอย่างเห็นได้ชัด มันหยุดฟาดหัวลงกับพื้นและเพียงแค่แกว่งตัวอย่างอ่อนแรง
กิสเลนรู้ว่านี่คือเวลาที่เขาต้องหนีออกไป
หากเขายังอยู่ในปากของมันนานกว่านี้ เขาอาจหมดสติและถูกกลืนลงไปทั้งตัว หรือไม่ก็ถูกพิษกัดกร่อนจนร่างละลาย
